Zoals het gezegde gaat: "Toerisme, zoals vuur, kan je voedsel koken of je huis afbranden." Ondanks de economische voordelen, produceert de toeristische industrie in de Caraïben ook negatieve sociale en milieu-uitkomsten. Als de nadelige effecten van toerisme onbeheerd blijven, riskeren de toerisme-industrieën van de Caraïbische eilanden zelfvernieling. Duurzame toerismeontwikkeling zoekt manieren om de voor- en nadelen van toeristische activiteiten te balanceren om de negatieve gevolgen te minimaliseren terwijl de positieve impacten gemaximaliseerd worden.
The International Ecotourism Society (TIES) schat dat de toerisme- en reisindustrie in 2006 $6,5 biljoen waard was wereldwijd. Toerisme is de grootste industrie ter wereld geworden, zowel internationale olie- als wapenverkoop overstijgend. Beschouwd als de "economische motor" van de Caraïben, creëert toerisme banen en trekt investeringen naar de eilanden. Veel Caraïbische naties concurreren om toeristische inkomsten door zich fel te markten als bestemmingen voor eilandparadijs vakanties, bruiloften en cruiseschipvakanties.
Ontwikkeling van toeristische accommodaties in kustgebieden verandert vaak de kustlijn en veroorzaakt milieu-problemen zoals verontreiniging van waterlopen. Snelle ontwikkeling vereist meestal de invoer van een buitenlandse arbeidskracht, wat de bevolking van het eiland in korte tijd doet stijgen. Hotels en resorts verhogen de bevolking van het eiland verder wanneer ze geboekt zijn met toeristen. Waterschommel is een van de meest duidelijke realisaties van bevolkingsdruk in de Caraïben.
Duurzame oplossingen voor snelle ontwikkeling omvatten het implementeren van bouwvoorschriften om het ontwikkelingstempo te beperken, het afdwingen van milieubescherming, het gebruik van groene bouwtechnieken, en het toepassen van energiebesparingsmaatregelen. Het opleiden van een lokale arbeidskracht helpt verder de bevolkingsdruk te verlichten.
Cruiseschipvakanties vormen een groot deel van de Caraïbische toerisme-industrie, trekken inkomsten en creëren banen. Echter, cruiseschepen hinterlaten een duidelijke ecologische voetafdruk. Volgens TIES produceren cruiseschepen in de Caraïben een geschatte 70.000 ton afval per jaar. Verder besteden cruise-dagbezoekers minder geld in lokale gemeenschappen dan bezoekers die overnachten op het eiland. In de Dominicaanse Republiek gaven toeristen die op het eiland bleven 18 keer meer geld uit in de gemeenschap dan cruisebezoekers, volgens TIES.
Sommige Caraïbische eilanden, zoals Anguilla, hebben cruiseschipverkeer afgewezen, daarmee de impact van duizenden cruisebezoekers minimaliserend.
Toeristische ontwikkeling veroorzaakt wrijving tussen lokale inwoners en buitenlandse investeerders. Ontwikkeling heeft grondprijzen opgedreven en de armere lokale gemeenschappen door de Caraïben heen verplaatst. Wanneer buitenlanders toeristische ontwikkelingen managen, stroomt een groot deel van de winst af van lokale gemeenschappen naar investeringswinsten. Lokale inwoners moeten vaak de laagst betaalde banen nemen terwijl buitenlandse investeerders de economische voordelen oogsten.
Duurzame toerismepraktijken geven voorkeur aan beheer van de toerisme-industrie door lokalen. Het begrijpen van het belang van hun natuurlijke hulpbronnen, bewijzen lokale gemeenschappen meer milieubewust te zijn dan traditionele buitenlandse investeerders. Lokale inwoners maken en verkopen ambachtsartikelen zoals sieraden en souvenirs, fungeren als toergidsen en bieden guesthouse-accommodaties en voedsel voor toeristen. Elke activiteit trekt inkomsten direct in de economieën van de lokale gemeenschappen, wat helpt de leefstandaard in de Caraïben te verbeteren.
Onderwijs en investeringen spelen sleutelrollen in de ontwikkeling van duurzame toerismepraktijken in de Caraïben. Duurzame toerismeontwikkelingsactiviteiten zoeken lokale gemeenschappen te educeren in het runnen van hun eigen kleine bedrijven en hen te leren over het behouden van hun natuurlijke hulpbronnen. De lokalen heten op hun beurt toeristen welkom in hun gemeenschappen en leren de bezoekers over traditionele cultuur en gebruiken. Toeristen leren ook hoe en waarom ze de natuurlijke hulpbronnen van het gebied moeten respecteren. De ontwikkeling van een duurzame toerisme-industrie vereist herbelegging van toerismewinsten in milieuconservatie en educatieve activiteiten.
De Caraïben is een regio van eilanden en de Caraïbische Zee zuidoostelijk van de Golf van Mexico. Het klimaat in de regio varieert maar over het algemeen is het tropisch, warm en vochtig. Rapporterende landen tonen een toename in toerisme van 5 tot 10 procent in 2010 met een totaal van 16.556 aankom
Verschillende toerismeorganisaties dienen de Caraïbische regio. Sommige bestaan om alle toerismegerelateerde kwesties te dienen, terwijl andere specifieke gebieden van de industrie targeten zoals agrobusiness of hotels. Deze organisaties werken met organisaties in elk van de lidstaten, promotend de
De Caraïbische Zee en haar menigte eilanden liggen net ten zuiden van de Golf van Mexico, genesteld tussen de continenten Noord- en Zuid-Amerika. Toerisme is al lang de primaire industrie op de meerderheid van de Caraïbische eilanden, grotendeels door de ongelooflijke natuurlijke schoonheid en wildl
