1. Zandduinen: Sommige woestijnen hebben uitgestrekte zandduinen die strandachtige landschappen creëren. Voorbeelden hiervan zijn de Namib-woestijn in Namibië en de Sahara-woestijn in Noord-Afrika. Deze zandduinen kunnen zich honderden kilometers uitstrekken en enorme duinvelden vormen. Sterke wind transporteert en zet zand af, waardoor golvende heuvels en valleien ontstaan die op kustduinen lijken.
2. Droge meerbedden: In sommige woestijngebieden vormen zich tijdens het regenseizoen kortstondige meren of playa's. Wanneer deze meren uitdrogen, laten ze enorme, vlakke zand- of kleivlakten achter die op strandoppervlakken lijken. Deze playa-stranden zijn te vinden in de woestijnen van het zuidwesten van de Verenigde Staten, zoals Death Valley en het Great Basin.
3. Wadistranden: Wadi's zijn droge rivierbeddingen die alleen tijdens het regenseizoen water kunnen bevatten. In sommige woestijngebieden, vooral in het Midden-Oosten, kunnen wadi's leiden tot playa's of zoutvlakten. Wanneer deze wadi's hun eindpunten bereiken, creëren ze strandachtige omgevingen waar mensen tijdens het natte seizoen kunnen ontspannen, zwemmen en watersporten beoefenen.
4. Oases: Bepaalde woestijngebieden hebben oases, dit zijn gebieden met vegetatie en water omgeven door dor land. Deze oases kunnen natuurlijke bronnen of kleine meren hebben die water leveren aan planten, dieren en menselijke nederzettingen. Hoewel oases niet zo uitgestrekt zijn als typische stranden, kunnen ze een verfrissende onderbreking bieden van de barre woestijnomgeving en zijn ze al sinds de oudheid populaire plekken voor ontspanning en reizen.
Het is belangrijk op te merken dat woestijnstranden unieke kenmerken hebben vergeleken met traditionele kuststranden. Vanwege hun woestijnachtige ligging kunnen ze te maken krijgen met extreme temperatuurschommelingen, incidentele watertekorten en sterke wind. Ze bieden echter een aparte en fascinerende mix van woestijn- en waterlandschappen die toeristen en avonturiers aantrekken die op zoek zijn naar unieke ervaringen.
Nee, er zijn momenteel geen orkas, ook wel orkas genoemd, die permanent in de Middellandse Zee verblijven. Historisch gezien waren er meldingen van orkas in de Middellandse Zee, maar hun aanwezigheid was uiterst beperkt en sporadisch. De meeste van deze waarnemingen waren waarschijnlijk voorbijgaand
De gemiddelde jaarlijkse temperatuur in Puerto Rico is 75 graden Fahrenheit (24 graden Celsius), met een dieptepunt van 68 graden (20 graden Celsius) in februari en een hoogtepunt van 81 graden (27 graden Celsius) in augustus. Als eiland in het Caribisch gebied heeft het een tropisch klimaat dat het
Cape Cod is een gematigd kustbioom, met name een warm-gematigd breedbladig en gemengd bos. Het wordt gekenmerkt door zijn klimaat, vegetatie en dieren in het wild. Het klimaat is gematigd, met warme zomers en koele winters. De vegetatie is een mix van bladverliezende en groenblijvende bomen, struike
