Waarom stuurden de VS oorlogsschepen ter bescherming naar de Middellandse Zee en veroverden ze later Tripoli?

In 1801 stuurden de Verenigde Staten oorlogsschepen naar de Middellandse Zee als reactie op de Barbarijse oorlogen, die conflicten waren met de Noord-Afrikaanse Barbarijse staten Tripoli, Tunis, Algiers en Marokko. Deze staten stonden bekend om hun betrokkenheid bij piraterij en het veroveren van koopvaardijschepen uit Europese en Amerikaanse landen, waarbij losgeld werd geëist voor de vrijlating van de schepen en hun bemanning.

In het geval van Tripoli betaalden de VS jaarlijks een eerbetoon aan de Pasja van Tripoli om conflicten te voorkomen, maar in 1801 eisten de Pasja een aanzienlijke verhoging van het eerbetoon. President Thomas Jefferson weigerde deze eis en besloot in plaats daarvan militaire actie te ondernemen.

Amerikaanse marineschepen onder bevel van Commodore Edward Preble zeilden naar de Middellandse Zee en begonnen een blokkade van Tripoli. Het doel was om Tripoli te veroveren of te dwingen zich over te geven en de voorwaarden van de VS te accepteren. Tijdens deze blokkade veroverde de Amerikaanse marine het Tripolitan-fregat Philadelphia, dat in de haven aan de grond was gelopen.

In 1804 lanceerde een groep Amerikaanse mariniers onder leiding van luitenant Presley O'Bannon een gewaagde nachtelijke aanval op Tripoli en hijsen met succes de Amerikaanse vlag boven het fort van Derna. Deze overwinning demonstreerde de vastberadenheid en kracht van de VS en droeg bij aan de druk op Tripoli om over een vredesverdrag te onderhandelen.

Uiteindelijk tekenden de VS en Tripoli in 1805 een vredesverdrag. Tripoli kwam overeen alle Amerikaanse gevangenen vrij te laten en te stoppen met het eisen van eerbetoon van de Verenigde Staten. Het verdrag bracht ook een vredes- en vriendschapsovereenkomst tussen de twee landen tot stand.