De Panama Kanaalzone was een VS territoriaal bezit van 1903 tot 31 december 1999. Het bestond uit een strook land van ongeveer vijf mijl breed aan weerskanten van de kanaalmiddenlijn, wat de Verenigde Staten volledige soevereiniteit gaf over de waterweg en het omringende gebied.
Nadat de VS in december 1941 de Tweede Wereldoorlog betrad, werd de Kanaalzone een kritisch nationaal veiligheidsactivum. Het werd beschouwd als een van de meest kwetsbare punten die het land moest verdedigen, met een constante dreiging van As-aanval. Het beschermen van het kanaal vereiste een massieve inzet van Amerikaanse militaire middelen.
De zone herbergde tal van basissen, waaronder Fort Amador, Fort Clayton, en Fort Kobbe, alsook Rodman Naval Station en Howard Air Force Base. Deze installaties huisvesten troepen belast met de verdediging van het kanaal en zijn aanloopwegen.
In de jaren 1970 begon de VS met onderhandelen over een verdrag voor overdracht. Het 1977 Panama Kanaal Verdrag stelde een tijdschema voor overdracht, die voltooid werd op 31 december 1999. Vandaag is de voormalige zone volledig geïntegreerd in Panama.
Inheemse volkeren (Ancestral Puebloans, Paiute, Havasupai, Hualapai, Navajo) bewoonden de Grand Canyon al millennia. De eerste Europeanen die het zagen waren leden van Francisco Vázquez de Coronados expeditie in 1540. García López de Cárdenas leidde een afdeeling naar de Zuidrand tijdens het zoeken
Voor vroege kustbeschavingen was de oceaan geen barrière maar een **leverancier, weg en marktplaats**. Drie onderling verbonden drijfveren dreef duurzame maritieme betrokkenheid: voedsel, ontdekking en uitwisseling. 1. Voedselvergaring: De Blauwe Speelkamer Eiwitveiligheid: Vis, schelpdieren, zeezoo
Canyons ontstaan door diverse erosionele en tektonische processen. Geologen categoriseren ze op basis van het dominante mechanisme en de resulterende morfologie. 1. Fluviale Canyons Uitgehakt door rivieren over miljoenen jaren. V-vormige dwarsdoorsnede. Voorbeeld: Grand Canyon (Colorado Rivier). 2.
