Stijlen van Jamaicaanse muziek: Van Mento tot Dancehall

Jamaica's muzikale evolutie leverde wereldwijd invloedrijke genres op:

1. Mento (1940s–50s): Akoestisch (gitaar, banjo, rumba box, bongos); pittige maatschappelijke commentaar; calypso-beïnvloed. Artiesten: The Jolly Boys, Lord Flea.
2. Ska (late 1950s–60s): Opgedwepen, offbeat gitaar/piano, wandelende bas, blazers; soundsysteemcultuur. Artiesten: The Skatalites, Desmond Dekker, Prince Buster.
3. Rocksteady (mid-1960s): Langzamer, bas-zwaar, orgel-gedreven; romantische/maatschappelijke thema's. Brug naar reggae. Artiesten: Alton Ellis, The Paragons, Ken Boothe.
4. Reggae (late 1960s–): One-drop ritme, zware bas, gesyncopeerde gitaar, Rastafariaans bewustzijn. Wereldicoon: Bob Marley; ook Peter Tosh, Burning Spear, Jimmy Cliff, Culture.
5. Dancehall (late 1970s–): Digitale riddims, deejay toasting, patois, slackness/bewustzijn dualiteit. Artiesten: Yellowman, Shabba Ranks, Beenie Man, Vybz Kartel, Spice, Popcaan.

Subgenres: Dub (remixcultuur), Lovers Rock (UK), Ragga, Reggaeton (Panamees/Puerto Ricaans afsplitsing). Elk reflecteert Jamaica's maatschappelijke pols.