Welke mensen zouden kolonisten kunnen worden in het charter Georgië?

Volgens het Georgia Charter van 1732 waren de mensen die kolonisten konden worden in het charter Georgia:

- Protestantse immigranten :Georgië werd gesticht als toevluchtsoord voor vervolgde protestanten uit Europa. Het handvest stelde specifiek dat "alle personen, behalve papisten, hun religie vrijelijk mogen uitoefenen." Dit betekende dat mensen van welke protestantse denominatie dan ook, inclusief anglicanen, lutheranen, presbyterianen en methodisten, welkom waren om zich in Georgië te vestigen.

- De armen en rechtelozen :In het Georgia-handvest stond ook dat de kolonie een plaats moest zijn waar 'de armen en ongelukkigen' een nieuw leven konden vinden. Dit betekende dat mensen die in Engeland moeite hadden om rond te komen, of die gevangen hadden gezeten wegens schulden of andere kleine vergrijpen, in aanmerking kwamen om kolonist in Georgië te worden.

- Contractarbeiders :Contractarbeiders waren mensen die ermee instemden om voor een bepaalde periode te werken in ruil voor hun overtocht naar Georgië. Dit was voor arme mensen een gebruikelijke manier om naar de koloniën te reizen, en Georgië was daarop geen uitzondering. Contractarbeiders in Georgië werkten doorgaans vier tot zeven jaar voordat ze werden vrijgelaten en hun eigen land kregen.

- Slaven :Het Georgia-handvest stond ook de invoer van slaven in de kolonie toe. Dit was een controversiële bepaling, aangezien veel mensen in Engeland tegen de slavernij waren. Het handvest stelde echter dat slavernij noodzakelijk was voor de economische ontwikkeling van Georgië.