Wie kolonisten konden worden in Charter Georgia (1732)?

Georgië's unieke stichtingsvisie

De Georgië-charter van 1732 creëerde een afzonderlijke kolonie met specifieke vestigingscriteria, gedreven door filantropische en strategische doelen van de Trustees.

Geschikte groepen

1. Protestantse vluchtelingen

Hoofdfocus: "Vervolgde protestanten" uit Europa – Salzburgers (Oostenrijkse Lutheranen), Moraviërs, Zwitsers, Piedmontezen. Expliciete uitsluiting: "Papisten" (katholieken) initieel verboden. Joden toegestaan na 1733 aankomst (Minis, Sheftall gezinnen) ondanks Trustee-bezwaren.

2. De "Verdienende armen"

Schuldenaars, werklozen, "arbeidende armen" uit Engelse gevangenizen/armenhuizen. Trustees zagen kleine boeren voor – geen plantage-aristocratie. 20-hectare toewijzingen (geen headrights). Geen slavernij initieel (zie hieronder).

3. Contractarbeiders

4-7 jarige contracten voor overtocht. Trustees reguleerden voorwaarden. Na vrijheid: gereedschap, land, "vrijdomsgelden." Vielen worden succesvolle vestigers.

4. Verslaafde Afrikanen (Controversieel)

Charter verbond slavernij (1735). Trustees vrezen: (a) morele corruptie, (b) militaire kwetsbaarheid (Spanje Florida bood vrijheid aan ontvluchters), (c) ondermijning kleinboerenideaal. Maar vestigers drukten onophoudelijk. 1749: Trustees gaven toe. 1751: Koninklijke kolonie – slavernij legaliseerd. In 1770s, rijstplantage-economie afhankelijk van gedwongen arbeid.

Uitgesloten groepen

• Katholieken (tot 1752 koninklijke charter)
• Advocaten (Trustees verboden hen – eenvoudigere rechtspraak!)
• Jeneverdistilleerders/handelaars (maatschappelijke zorgen)
• Grote landspeculanten (500-hectare limiet initieel)

Realiteit vs. Ideaal

Chartervisie (egalitair, slavernijvrij, protestants vluchtelingentoevlucht) botste met economische druk, Spaans bedreiging en vestigerseisen. Georgia werd koninklijke kolonie (1752) gelijkend op Carolina – rijst, indigo, slavernij, rijstbaronnen.