De hereniging van de Verenigde Staten na de Burgeroorlog (1861–1865) was geen enkelgebeurtenis maar een turbulente, 12-jarige proces bekend als Reconstructie (1865–1877). Het ontvouwde zich in distincte, conflictuele fasen gedreven door de strijd tussen uitvoerende mildeheid, congressioneel radicalisme, en Zuidelijke weerstand.
Andrew Johnson (Lincolns opvolger) streefde naar snelle herstel. Zijn proklamaties booden amnestie aan meeste Confederaten (uitgezonderd welvarende plantagehouders/ambtenaren) bij loyaltijd. Zuidelijke staten hielden conventies, ongeldigden secessie, ratificeerden de 13e Amendement (slavernij afschaffing), en verkozen ex-Confederaten in het Congres.
Resultaat: Zuidelijke wetgevers promulgeerden Zwarte Codes — wetten die vrijgelatenen bewegingsvrijheid, arbeid, en burgerrechten beperkten, effectief slavernij herhalend. Noorse ontzag groeide.
De 1866 tussentijdse verkiezingen gaven Republicanen een veto-vaste meerderheid. Ze grepen controle:
Resultaat: Tweerassige regeringen gekozen in Zuiden. 16 zwarte Congresleden, 2 Senatoren (Hiram Revels, Blanche Bruce), honderden staatswetgevers. Openbare scholen, ziekenhuizen, spoorwegen gebouwd.
Federale troepen (~20.000 piek) beschermden kiezers, Freedmen's Bureau operaties, en Republikeinse regeringen. De Handhavingswetten (1870–71) (Ku Klux Klan Act) versloeg de eerste Klan via federale vervolgingen en habeas corpus schorsing.
De betwiste 1876 verkiezing (Hayes vs. Tilden) werd opgelost door het Compromis van 1877: Democraten accepteerden Republikeins Rutherford B. Hayes als President in ruil voor volledige onttrekking van federale troepen uit het Zuiden.
Zonder federale bescherming, herwonnen "Verlosser" Democraten macht. Zij promulgeerden:
De Unie was politiek herenigd in 1877, maar de beloofde rasselijke gelijkwaardigheid werd verraden. De "Lost Cause" mythologie herschreef de oorlogsbetekenis. Echte hereniging op basis van de 13e, 14e, 15e Amendementen wachtte op de Burgerrechtenbeweging (jaren '50-'60) — vaak de "Tweede Reconstructie" genoemd.
Hoge Stad, Hoge Inzet De Acropolis (akros hoogste + polis stad) was de verhoogde citadel van een Griekse stadstaat. Veel meer dan een fort, was het de fysieke en symbolische centrum van de polis. Drie Kernfuncties 1. Religieus Heiligdom Huisvestte de tempel van de beschermgodin (Athena Parthenos op
Cubas lengte De afstand van Cubas meest oostelijke punt tot het meest westelijke punt is ongeveer 1.250 kilometer (777 mijl).
Arabieren – Meerderheid doorheen Arabische wereld (Saoedi-Arabië, Egypte, Irak, Syrië, etc.). Perzieren – Grootste groep in Iran; minderheden in Irak, Bahrein, Golfstaten. Koerden – Inheems in Koerdistan (Turkije, Iran, Irak, Syrië); staatloze natie. Overige: Turken, Azerbeidzjanen, Armeenen, Assy