Modern Duitsland is een sleutellid van de eurozone, en als zodanig gebruikt het de euro als valuta. Echter, het monetaire beleid achter deze pan-Europese valuta is erg Duits van oorsprong en gebaseerd op het succes van de laatste onafhankelijke valuta van Duitsland, de D-Mark. De euro is bijna zo Duits als de D-Mark was, en door en door Duits wanneer het gaat om de specifiek Duitse euromunten die door de Bundesbank worden gemunt.
De laatste onafhankelijke valuta van Duitsland was de D-Mark, of Duitse mark. Het werd in juni 1948 geïntroduceerd door de Westelijke Bondgenoten van de VS, Groot-Brittannië en Frankrijk in hun gezamenlijke bezettingsgebieden. Daaruit evolueerde het tot de valuta van de Bondsrepubliek Duitsland (West-Duitsland) en vervolgens het verenigde Duitsland na de val van de Berlijnse Muur in 1989. De Deutsche Bundesbank werd in 1957 opgericht en nam het beheer van de valuta over. Vanwege Duitsland's ervaring met hyperinflatie in de jaren 20 en 30, werd het bestrijden van inflatie de eerste en voornaamste prioriteit van de Bundesbank, en gecombineerd met de kracht van de Duitse economie, werd de D-Mark een van de meest stabiele geldvormen ter wereld.
De D-Mark was genoteerd in mark-biljetten en munten en pfennig (cent) munten, en de mark was afgekort als "DM". Er waren 10, 20, 50, 100 en 200 DM biljetten. Munten werden gebruikt voor de kleinere 1, 2 en 5 DM rollen. Pfennig munten werden gemunt voor 1, 2, 5, 10 en 50 pfennig.
Duitsland was een van de oprichters van de Europese Gemeenschap (EG), en daarna de Europese Unie (EU). Het was maar passend dat het land de schepping van Europa's gemeenschappelijke valuta, de Euro, aanvoerde. Duitsland nam de euro aan vanaf de dag van haar introductie: 1 januari 1999. Echter, D-Marken bleven wettig betaalmiddel in Duitsland tot 28 februari 2002, en kunnen nog steeds worden omgerekend in euro's te allen tijde tegen de vaste koers van 1,95 DM voor 1 euro.
Duits monetaire denken was sterk bepalend voor de voorwaarden van het Verdrag van Maastricht, dat de euro, haar governerende Europese Centrale Bank (ECB) en de eurozone (de groep landen die de euro gebruiken) creëerde. De Bundesbank en de Duitse overheid waren vastberaden op beleid dat inflatie laag hield, en die beleidsregels leven voort in de euro. Eurozonelieden waren ertoe toe om hun overheidsbudgettekorten onder de 3% van het BBP te houden, bijvoorbeeld. Over het algemeen heeft de ECB inflatie lager gehouden dan die van andere Westerse landen, en rentepercentages iets hoger. Dit heeft, net als bij de D-Mark, een sterke en stabiele valuta gecreëerd. Op veel manieren is de euro de directe erfgename van de oude D-Mark.
Elk lid van de eurozone mag zijn eigen nationale euro- en eurocentmunten minten. Alle eurozonemunten hebben dezelfde kopafbeelding, maar hun munaanzichten worden gekozen door de nationale munt die de munt produceert en weerspiegelen die lands identiteit. Duitse munten gebruiken de eikentak (die ook op sommige pfennigmunten stond); de Brandenburger Tor; en Duitsland's nationale symbool, de adelaar.
De D-Mark werd voorafgegaan door de Reichsmark, geïntroduceerd in 1924. Dit was het geld van de Depressie-tijd Weimar Republiek en het Naziregime dat het verving. Toen Duitsland verdeeld was tijdens de Koude Oorlog, had de communistisch geleide Duitse Democratische Republiek zijn eigen mark.
Gedurende een groot deel van de 20e eeuw veranderde Braziliës valuta frequent door inflatie en andere economische onstabiliteit. Sinds 1942 heeft Brazilië acht keer van valuta gewisseld, vaak oude valutas of lichte variaties daarop voor korte periodes herneemend. Sinds 1994 is Braziliës valuta de re
Volgens onderzoek van de University of Southern Maine, zijn 57 miljoen mensen in de Verenigde Staten – 23 procent van de bevolking – op een of andere manier afstammelingen van Duitsers. Duitse volkscultuur richt zich typisch op goed karakter en strikte morele waarden. Muziek Traditionele Duitse vol
Gaan je naar Europa en wil je een handige, goedkope manier om van land naar land te reizen? De Eurail of Eurorail Select Pass (opvolger van Europass) geeft je nu meer reiskeuze dan ooit. Je kunt de pass voor zowel land als water gebruiken, en 23 landen doen mee in heel West- en Oost-Europa (van Ierl
