De Originele Zes: Stichtende Leden van de Europese Economische Gemeenschap (1957)

De Zes Stichtende Leden

1. België — Benelux kern; Brussel wordt de facto EU-hoofdst
2. Frankrijk — Politieke drijfveer (Schuman, Monnet); landbouwbeleid architect
3. West-Duitsland (Bondsrepubliek Duitsland) — Economische motor; verzoening met Frankrijk centraal
4. Italië — Mediterrane anker; industriële noord, landbouw zuid
5. Luxemburg — Kleinst; financieel centrum; institutionele gastheer (EuGH, EIB, Rekenkamer)
6. Nederland — Handel gericht; Benelux partner; Rotterdam havenpoort

Voorganger: EGKS (1951)

Dezelfde zes creëerden de **Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal** (Verdrag van Parijs, 1951) — kolen/staal samenbrengen om oorlog "materieel onmogelijk" te maken. Eerste supranationale instantie. Hoge Autoriteit → Commissie model.

Uitbreidingstijdlijn

• 1973: VK, Ierland, Denemarken (+9: Griekenland 1981; Spanje/Portugal 1986; Oost-Duitsland via hereniging 1990)
• 1995: Oostenrijk, Finland, Zweden
• 2004: 10 (Cyprus, Tsjechië, Estland, Hongarije, Letland, Litouwen, Malta, Polen, Slowakije, Slovenië)
• 2007: Bulgarije, Roemenië
• 2013: Kroatië
• 2020: VK vertrekt (Brexit)
• 2024: 27 leden

Waarom Deze Zes?

• Na WOII: Behoefte om Frankrijk-Duitsland permanent te binden
• VS Marshall Plan → OEEC → wens naar diepere integratie
• Benelux (1944) bewees douane-unie werkte
• Schuman Verklaring (1950): "Europa zal niet ineens gemaakt worden... concrete prestaties eerst"
• Uitgesloten: VK (afgewezen, Commonwealth focus), Scandinavië (neutraliteit), Spanje/Portugal (dictaturen), Oostblok (Sovjet orbit)

Institutionele Nalatenschap

Originele Zes vormen nog steeds EU: Commissie voorzitter rotatie, Raad stemgewichten, budgetbijdragen, taalregime (FR/DE/IT/NL + 20 meer). Het "Inner Six" concept persisteert in kern-periferie debatten.