Hoe Mexico nederaards trekte naar Texas (1820s–1830s)

Na onafhankelijkheid van Spanje (1821) zocht Mexico zijn noordelijke grensgebied Tejas te bevolken om een buffer te creëren tegen Comanche-overvallen en VS-expansie. De nationale en staatsregeringen (Coahuila y Tejas) gebruikten verschillende prikkels:

1. Ruime landtoewijzingen (Empresario-systeem)

• Empresarios (agenten zoals Stephen F. Austin, Green DeWitt, Martín de León) kregen grote gronden om gezinnen te werven.
• Elk gezinshoofd kon 1 league (4.428 acre) voor weide + 1 labor (177 acre) voor akkerbouw ontvangen – ~4.605 acre totaal – voor een nominale vergoeding (~$184, betaalbaar in 6 jaar).
• Geen onroerendezaakbelasting voor 6–10 jaar.

2. Godsdienstvrijheid (met voorwaarden)

• Mexico's 1824 Grondwet garandeerde katholicisme als staatsgodsdienst maar toot privépraktijk van andere godsdiensten toe.
• Trok VS-protestanten, Europese katholieken en joden die tolerantie zochten die in sommige VS-staten ontbrak.
• Nederaards werden verwachd nominieel het katholicisme te aanvaarden (veelen deden pro forma).

3. Economische prikkels

• Belastingvrijstellingen (6–10 jaar).
• Vrij van invoerrechten voor gereedschap, machines, huishoudgoederen voor 7 jaar.
• Lage rente leningen uit staatsfondsen voor irrigatie, molens, gins.

4. Actieve promotie

• Pamfleten, krantenadvertenties in VS (New Orleans, Nashville, Cincinnati) en Europa.
• Empresarios fungeerden als wervers; Austin's kolonie bracht alleen al 300+ gezinnen in 1825.
• Landkantoren in San Antonio de Béxar, Nacogdoches.

5. Kolonisatiewetten (1823, 1825)

• Stelden eisen: vestigen binnen 6 jaar, woning bouwen, land bewerken, trouw aan Mexico zweren.
• Boden juridisch kader voor grondtitels, geschiloplossing, lokaal bestuur (ayuntamientos).

In 1830 overtroffen Anglo-Amerikaanse nederaards (~30.000) de Tejanos (~4.000), de toneel gezet voor de Texas Revolutie (1835–36).