Hoofd landgebieden van Bolivia

Bolivia's extreme topografie creëert vier verschillende fysiografische regio's:

1. Andijnse Regio (Westelijk ~28%):

• Altiplano: Hoogvlakte (3.600–4.000 m) tussen twee kordilleras. Titicacameer (werelds hoogst bemande meer), zoutvlaktes (Salar de Uyuni), kale puna grasland. La Paz/El Alto liggen hier.
• Cordillera Occidental: Vulkanische pieken op Chilense grens (Sajama 6.542 m, Bolivia's hoogste).
• Cordillera Oriental (Real): Schroefachtige, gegletsjerde pieken (Illimani, Huayna Potosí) dalend naar Yungas.
• Yungas: Steile, wolkbeboste oostelijke Andijnse hellingen (1.000–3.500 m); coca, koffie, fruit; hoge biodiversiteit; gevaarlijke wegen (Doodsweg).

2. Sub-Andijnse / Valleien Regio (Centraal ~13%):

• Gematigde, vruchtbare intermontane valleien: Cochabamba Vallei (koremand), Tarija Vallei (wijn), Sucre (grondwetelijke hoofdstad). Landbouw, gematigd klimaat.

3. Llanos Orientales / Amazon Bekken (Noordelijk/Oostelijk ~59%):

• Llanos de Moxos / Beni Savanne: Seizoensgebonden overstorte graslanden, moerassen, galerijbossen. Rundveeteelt.
• Amazoneregenwoud (Selva): Noordwest (Pando, Beni, N. La Paz). Oerwoud biodiversiteit, inheemse gebieden (Tsimane, Mosetén), Paranoten, hout.

4. Gran Chaco (Zuidoostelijk ~12%):

• Half-aride, doornige struikbossen, seizoensgebonden moerassen. Extreme hitte. Gas/oliefelden. Pantanal moerassen strekken zich uit in ZO hoek. Inheemse groepen (Guaraní, Ayoreo).

Deze dramatische verticale zonering – van 6.500m pieken tot 200m Amazon – drijft Bolivia's buitengewone biodiversiteit en culturele diversiteit.