Wat gebeurde er tussen 1520 en 1600 met de Indiaanse bevolking van Centraal-Mexico? Waarom gebeurde dit?

De Indiaanse bevolking van Centraal-Mexico kende een steile daling tussen 1520 en 1600. Historici schatten dat de bevolking in deze periode is afgenomen van ongeveer 25 miljoen naar slechts 1 miljoen mensen. Verschillende factoren hebben bijgedragen aan deze daling, waaronder:

- Ziekte: Europese ziekten, zoals pokken, mazelen en griep, waren verwoestend voor de inheemse bevolking van Centraal-Mexico. Deze ziekten werden geïntroduceerd door Spaanse veroveraars en verspreidden zich snel onder de inheemse gemeenschappen, waarbij vaak hele dorpen werden weggevaagd.

- Oorlogvoering: De Spaanse verovering van Mexico was een gewelddadige en bloedige aangelegenheid. De Spaanse veroveraars, onder leiding van Hernán Cortés, voerden talloze veldslagen met de inheemse volkeren, resulterend in de dood van miljoenen indianen.

- Hongersnood: De verstoring van traditionele landbouwpraktijken en het verlies van vee als gevolg van ziekte en oorlog leidden tot wijdverbreide hongersnood onder de inheemse bevolking.

- Dwangarbeid: De Spaanse conquistadores dwongen veel indianen tot arbeid, vooral in de mijnbouw. Deze arbeiders werden vaak onderworpen aan zware en gevaarlijke omstandigheden, wat bijdroeg aan hun hoge sterftecijfer.

- Culturele genocide: De Spaanse veroveraars probeerden inheemse culturen en religieuze praktijken te onderdrukken en uit te roeien. Dit resulteerde in het verlies van traditionele kennis, talen en gewoonten, waardoor de inheemse gemeenschappen verder werden gedestabiliseerd.

Het cumulatieve effect van deze factoren resulteerde in een catastrofale afname van de Indiaanse bevolking van Centraal-Mexico. Dit bevolkingsverlies had een diepgaande en blijvende impact op de regio, zowel demografisch als cultureel, en de gevolgen ervan zijn nog steeds voelbaar.