Oorsprong van de piñata: Niet Mexicaans, maar Chinees

In tegenstelling tot wat algemeen wordt aangenomen, stamt de piñata niet uit Mexico. De wortels liggen in China:

• Chinese traditie: Marco Polo (13e–14e eeuw) beschreef dierenfiguren (koeien, ossen) bedekt met gekleurd papier, gevuld met zaden, en geslagen met stokken tijdens Nieuwjaarsvieringen voor goede oogsten. De restanten werden verbrand voor geluk.
• Doorbreng naar Europa: De gewoonte verspreidde zich naar Italië (waar het pignatta werd, "breekbare pot") en Spanje (piñata), aangepast aan vastentijd-vieringen (eerste zondag van de vasten = "Piñata-zondag").
• Aankomst in Mexico: Spaanse missionarissen brachten het in de 16e eeuw als hulpmiddel voor evangelisatie. De traditionele 7-puntige sterrenpiñata vertegenwoordigde de 7 hoozonden; het breken ervan symboliseerde de overwinning van deugd over verzoeking. Inheemse Meso-Amerikaanse tradities (bijv. Azteekse veerbedekte potten gebroken voor Huitzilopochtli) smolten met de Europese vorm.

Dus is de piñata een transculturele hybride: Chinese oorsprong → Europese aanpassing → Mexicaanse inheemse aanpassing → wereldwijd symbool van viering.