Hoe heeft Uruguay onafhankelijkheid gekregen van Spanje?

De oostelijke provincie, het huidige Uruguay, werd onafhankelijk van Spanje als gevolg van een complex samenspel van regionale allianties, geopolitieke spanningen en diplomatieke onderhandelingen die enkele decennia lang waren. Het proces omvatte gevechten, politieke strategieën en het samenspel van verschillende binnenlandse en internationale factoren. Hier is een samenvatting van de belangrijkste gebeurtenissen die hebben geleid tot de onafhankelijkheid van Uruguay van Spanje:

1. Spaanse koloniale periode (1776-1811) :

Tijdens deze periode maakte de oostelijke provincie deel uit van de onderkoning van de Río de la Plata, die werd bestuurd vanuit Buenos Aires, Argentinië. De provincie ondervond economische en politieke geschillen tussen de koloniale autoriteiten en lokale landeigenaren en handelaren.

2. Britse invasies (1806-1807) :

Britse troepen probeerden de regio Río de la Plata binnen te vallen, waaronder Montevideo, Uruguay. De lokale milities, geleid door Montevideo-gebaseerde militaire commandant José Gervasio Artigas, speelden een cruciale rol bij het afstoten van de invasies. Deze gebeurtenis leidde tot een gevoel van lokale autonomie en weerstand tegen externe krachten.

3. May Revolution (1810) :

In Buenos Aires legde een groep revolutionairen de onderkoning af en richtte de Primera Junta (First Junta) op, een voorlopige regering die zelfbestuur zocht. De autoriteiten van Montevideo verklaarden trouw aan het regentschap van Cádiz in Spanje, waardoor een kloof werd gecreëerd tussen de nieuw onafhankelijke Buenos Aires en Loyalist Montevideo.

4. Vorming van de oosterse assemblage (1811) :

Als reactie op de verklaring van trouw aan het regentschap van Cádiz vormden Artigas en andere lokale leiders de Oosterse Vergadering, een autonoom bestuursorgaan in de oostelijke provincie. Dit betekende een belangrijke stap in de richting van lokale zelfbestuur en de zaden van Uruguayaanse onafhankelijkheid.

5. Portugese invasie en leiderschap van Artsigas (1811-1814) :

Portugal, die zijn grondgebied probeerde uit te breiden, viel de oostelijke provincie binnen. Artigas leidde een weerstandsbeweging tegen de Portugezen en kreeg controle over een groot deel van de provincie. Zijn invloed strekte zich uit voorbij de oostelijke provincie en werd bekend als de 'beschermer van de vrije volkeren'.

6. Congress of Tres Cruces (1813) :

In een poging om de verschillende provincies van de regio Río de la Plata te verenigen, werd een congres gehouden in Tres Cruces, Uruguay, met als doel een federale competitie te vormen. Meningsverschillen en interne conflicten verhinderden echter het creëren van een uniforme staat.

7. Onafhankelijkheidsverklaring (18 juli 1815) :

Op 18 juli 1815 verklaarde de oostelijke provincie zijn onafhankelijkheid van Spanje. Deze proclamatie, ondertekend door de vertegenwoordigers van de Oosterse Vergadering, markeerde de formele verklaring van de onafhankelijkheid van Uruguay.

8. Braziliaanse annexatie (1821) :

In 1821 annexeerde Brazilië de oostelijke provincie, gezien het een afgescheiden regio van de Portugese kolonie. Dit leidde tot een conflict dat bekend staat als de Cisplatine -oorlog, waarin Uruguayans hun onafhankelijkheid wilden herwinnen.

9. drieëndertig Orientales (1825) :

Een groep die bekend staat als de "drieëndertig Orientales", geleid door Juan Antonio Lavalleja, lanceerde een invasie van de oostelijke provincie vanuit Argentinië. Hun acties leidden tot een breder conflict tegen Brazilië, bekend als de Uruguayaanse onafhankelijkheidsoorlog.

10. Verdrag van Montevideo (1828) :

De oorlog culmineerde in de ondertekening van het Verdrag van Montevideo in 1828, bemiddeld door het Verenigd Koninkrijk. Het verdrag vestigde de onafhankelijkheid van Uruguay als een onafhankelijke staat, formeel erkend door Argentinië, Brazilië en andere naties.

Samenvattend was de onafhankelijkheid van Uruguay van Spanje het resultaat van een combinatie van lokale autonomische bewegingen, weerstand tegen buitenlandse invasies, interne politieke conflicten en diplomatieke onderhandelingen. Het pad naar onafhankelijkheid was ingewikkeld verweven met regionale dynamiek en bredere geopolitieke worstelingen, wat uiteindelijk leidde tot de erkenning van Uruguay als een soevereine natie in 1828.