Een zoetwaterbiome is de algemene term voor binnenwaterlopen die het zoutgehalte, de grootte en de diversiteit van grotere waterlichamen als oceanen missen. Volgens de University of California Museum of Paleontology: "Zoetwater wordt gedefinieerd als een laag zoutgehalte — meestal minder dan 1%", hoewel een spoor van zout nog aanwezig kan zijn. Groeiseizoenen variëren per biome, afhankelijk van locatie en weersomstandigheden.
De meerderheid van de zoetwaterbiomen in Noord-Amerika ligt in klimaatsystemen met zowel warme of hete lente- en zomermaanden, als koude en soms vriezende temperaturen in herfst en winter. Door deze variatie volgen groeiseizoenen het traditionele verloop van bloeien en daarna ieder jaar weer aftakelen met het klimaat. Uitzonderingen bestaan in Afrika, Zuid-Amerika of Azië rond de evenaar, zoals de Amazone waar temperaturen het grootste deel van het jaar warm blijven. Deze locaties tonen een enorme diversiteit aan levensvormen — in veel gevallen meer dan elders op aarde.
De meeste planten- en dierenleven bevindt zich aan de randen van meren en vijvers. Het open water is beperkt tot vissen, algen, occasionele amfibieën en micro-organismen. Omdat veel meren of vijvers in de winter bevriezen, is hun groeiseizoen beperkt tot de warmere lente- en zomermaanden. In de herfst gaan planten dood of stagneren, en veel dieren gaan in winterslap of trekken naar warmere gebieden, zoals trekvogels. Meren in warmere klimaten kunnen bijna het hele jaar door groeiseizoenen hebben, mits de temperatuur nooit vriest. Deze gebieden hebben een hogere populatie van zowel planten als dieren.
Rivieren en beken zijn de voeders van de meeste grotere, stationaire waterlichamen. Omdat stromend water continu stroomt, is het lokale leven doorgaans beperkt. Vissen en andere dieren passeren op weg naar een meer of oceaan, maar weinig blijft op één plek, behalve als het water niet stroomt. Het groeiseizoen is vergelijkbaar: niet veel plantenleven is lokaal, behalve aan de oevers. Meeste plantleven gaat in rust in de koude wintermaanden, en keert terug bij de dooi en warmere maanden. Zoals bij elk wijdverspreid biome, wordt vegetatie beperkt door het klimaat.
Moerasgebieden zijn vegetatie-hotspots omdat ze voor gelijke delen waterweg en landmassa zijn. Traditionele moerassen bestaan vaak in warmere klimaten, zoals Florida, waar het groeiseizoen doorzet ver in de herfst en winter, vergeleken met gebieden verder naar het noorden. Volgens de Colorado State University website: "Andere termen voor moeras zijn moeras, moeras, uiterwaarde, prairie-put en moeras." Wild is rijk in deze gebieden dankzij de warmere temperaturen en het grote aanbod aan plantenleven.
Een biome wordt gedefinieerd als een regionaal ecosysteem dat een distinctive groep flora en fauna bevat die zich heeft ontwikkeld om te passen bij de omgevings specifieke klimatologische en bodemcondities. Er zijn vijf soorten biomen op aarde: aquatisch, bos, grasland, toendra en woestijn. Woestijn
Gelegen aan de Caribische kust van Centraal-Amerika, is Belize een land bekend om de schoonheid van zijn natuurlijke omgevingen, die een levendige toeristenindustrie ondersteunen. Terwijl recreatieve zoutwatervissen een groot en groeiend deel van deze industrie is, wordt er op toeristische websites
Aarde heeft 10 duidelijke biomen – biotische gemeenschappen met specifieke planten- en diersoorten die succesvol leven in het klimaat van de regio. Een van die biomen is de tropische savanne; deze klimatologische gemeenschap wordt gevonden doorheen de zuidelijke halfrond, specifiek in oostelijk Afri
