Disney's Negatieve Effecten

Het Disney-bedrijf bestaat sinds de jaren 1920 en is uitgegroeid van een klein tekenfilmstudio tot een wereldwijde bedrijfsmacht met belangen en bezittingen in media en entertainment, industrie, productie en zelfs literatuur. Het publiek heeft, voor het grootste deel, de boeken, speelgoed, films en andere producten die het Disney-bedrijf produceert, breed ontvangen; het is echter niet zonder critici. Veel mensen vinden dat Disney negatieve effecten op de samenleving heeft geïntroduceerd, zoals materialisme, corporatie-dominantie, agenda-setting en maatschappelijke manipulatie.

Materialisme

Materialisme kan gedefinieerd worden als de bezigheid met bezittingen of dingen in de materiële wereld tot het punt dat het de enige focus in iemands leven wordt. Critici, zoals auteur en spreker Peggy Orenstein, hebben het Disney-bedrijf aangewezen als een grote schuldige van het bevorderen van materialisme in de samenleving, beginnend op de jongste leeftijd door haar reclame voor speelgoed, kleding, films, games en andere Disney-gerelateerde producten die 'must haves' zijn voor kinderen en zelfs volwassenen. Door dit wordt de wens om meer Disney-producten te verwerven zo sterk dat het begint te beïnvloeden hoe iemand denkt of voelt over zichzelf als ze de nieuwste Disney-item wel of niet bezitten.

Corporatieve Dominantie

Corporatieve dominantie wordt negatief wanneer een bedrijf beheersende belangen heeft in gebieden van de samenleving die dat bedrijf in staat stellen zijn overtuigingen en wereldbeelden op een onvermoed publiek te dringen. Critici, zoals Peter Trifonas in zijn boek 'Engaging the Disney Effect', hebben het belang aangewezen van het onderzoeken van conglomeraat zoals Disney om te zien hoe het zijn ideologische en politieke macht mengt met schijnbaar onschuldige gebruiken van zijn televisiezenders, radiozenders, boekuitgeverijen, resorts en parken, kledingbedrijven, theaters en muziekproductiebedrijven. Mark Weber, auteur van 'Subverting the Disney Legacy', noemde ideologieën zoals anti-semitisme, pro-homoseksualiteit en anti-christelijke overtuigingen in Disney-media. Enkele voorbeelden van Disney-eigendom zijn ESPN, ABC, Lifetime, Hyperion Books, Club Penguin, The Baby Einstein Company en de Muppets.

Agenda Setting

Omdat het Disney-bedrijf zo massaal is en een schijnbaar eindeloze voorraad geld heeft, is het gemakkelijk te vergeten hoeveel levensgebieden daadwerkelijk worden gecontroleerd door haar bedrijfsleiders. Met voldoende macht kan het Disney-bedrijf de maatschappelijke denkbeelden beïnvloeden door de opvoeding van kinderen helemaal tot de politieke arena en beleidsvorming. Agenda-setting voor een bedrijf zoals Disney omvat het plaatsen van boodschappen in de subtielste gebieden van media die de eigen overtuigingen en standaarden van het bedrijf ondersteunen, zoals gezien in films als 'The Return of Jafar', wat, volgens historicus en auteur Mark Weber, sterk anti-Arabisch is. Een ander overweging is dat de Orange County Register wees op politieke donatie-registers die lieten zien dat Disney's politieke donaties zwaar Democratisch zijn geweest.

Maatschappelijke Manipulatie

Hoeyer een bedrijf wordt, hoe meer aandacht het ontvangt, en een familie-vriendelijk bedrijf zoals Disney is een huishoudnaam wereldwijd. Dit betekent dat wat het bedrijf ook gelooft, het die overtuigingen en ideeën in al hun producten infuseert, terwijl consumenten zich mogelijk niet realiseren wat ze kopen. Bijvoorbeeld, als het Disney-bedrijf pro-homoseksualiteit of anti-christelijk is, zoals Mark Weber stelt, betalen consumenten die producten kopen die het bedrijf steunen, ongewild om die ideeën te steunen. Terwijl onder de loep, is aangewezen door Peter Trifonas, dat het Disney-bedrijf noch onschuldig noch naïef is, maar wel bewust over de boodschappen die het door zijn personages, shows, muziek en andere producten verzendt, wat een waarschuwing is voor hen die vatbaar zijn voor dergelijke invloeden.