Toen het Alaska-territorium in 1867 voor $7,2 miljoen van Rusland werd gekocht, werd het door velen als geldverspilling beschouwd. Niemand wist dat Alaska miljarden dollars aan natuurlijke hulpbronnen zou opleveren. De ontdekking van honderden miljoenen dollars waard goud was een van de hoofdredenen voor de ontwikkeling van een infrastructuur. Het bouwen van steden, wegen, spoorwegen en telegraaflijnen was grotendeels het resultaat van duizenden prospectors die naar Alaska gingen om hun fortuin te zoeken.
De eerste goudontdekking in Alaska was in 1848 door een Russische geoloog genaamd Petr Doroshin op het Kenai Schiereiland. Toen het nieuws van deze ontdekking de Californiamse mijnkampen bereikte, begonnen veel prospectors naar het noorden te migreren. Op de weg werd goud ontdekt rond Sitka, wat uiteindelijk resulteerde in de vorming van Alaska's eerste mijn-district in 1879. Veel andere ontdekkingen werden gedaan van de jaren 1880 tot de jaren 1920. De grootste waren rond de steden Juneau, Nome en Fairbanks. Een van de bekendste ontdekkingen was in Iditarod in 1909 en 1910. De beroemde hondenslee-race herhaalt de voorraad- en postleveringsroutes die toen gebruikt werden.
Reizen naar goudkoortsgebieden was een uitdaging. Velen kwamen per schip, anderen reisden per land. Alaska biedt een van de roughste terreinen voor te stellen. Tijdens de initiële rushes gebruikten de meeste mijnwerkers onontwikkelde paden. Deze passages waren gevaarlijk om te reizen. In de winter werden prospectors gehinderd door diepe sneeuw, ijs en lawines. In de lente en herfst veranderden de paden in diepe modder. In de zomer vertraagde scherpe rotsen de reis.
Initieel werd goudmijnen gedaan door "panelen." Prospectors doopten een pan in een stroom of rivier, lieten de stenen en sediment op de bodem zakken en plukten het goud eruit. Binnenkort werden meer geavanceerde methoden gebruikt, waaronder hydraulische mijnbouw. Hydraulische mijnbouw gebruikte hoogdruk water om grond weg te spoelen en het residu werd verzameld en gezeefd voor goud. Uiteindelijk omvatte goudmijnen het graven van tunnels in de grond.
Dagelijks leven in de goudvelden was zeker niet makkelijk. De meeste mijnwerkers en prospectors woonden in tenten. Sanitatie was geen prioriteit. In gebieden waar honderden of duizenden prospectors waren, werden tentensteden opgericht. Kooplieden verkochten prospectorbenodigdheden, voedsel, whiskey en vrouwen op hoog opgedreven prijzen. Veel kooplieden maakten meer geld dan de prospectors.
Mijnbouw kwam tot een stilstand tijdens de Tweede Wereldoorlog. Vanwege de goudprijs na de oorlog ($35 per ounce), was het niet kosteneffectief om mijnoperaties weer te starten. Toen de VS van de goudstandaard afging in de jaren 1970, steeg de prijs en gingen mijnen weer open. Vandaag de dag produceren Alaska's mijnen meer dan 725.000 troy ounces goud per jaar, wat 15 procent van de mijnopbrengst van de staat uitmaakt.
Een natie van enorme culturele diversiteit en betoverende geschiedenis, Mexico heeft genoeg feiten om zijn bezoekers te fascineren. Feestdagen Amerikanen maken een groot ding van Cinco de Mayo, maar de herdenking van de slag van Puebla is niet zon groot evenement in Mexico, buiten Puebla zelf. Wijd
Taos, New Mexico, biedt veel vermakelijke activiteiten voor senior toeristen van alle activiteitsniveaus. Deze natuurlijke schoonheid en ongerepte omgeving maken het onmogelijk om niet te genieten. Diegenen die Taos bezoeken zijn onder de indruk van de brede reeks entertainment alsook de gastvrije a
Hoewel Fresno, Californië, het beste bekend is om zijn landbouwproductie, zijn er veel culturele evenementen, musea, natuurparken en historische points of interest om te genieten. Onder deze zijn Sequoia National Park, Island Waterpark en, toepasselijk voor de algehele landbouwrijke regio, evenement
