Bekend als de "Stad van de Eeuwige Lente," biedt Cochabamba iets voor iedereen. Cochabamba wordt door locals vaak Chocabambinos genoemd. Het is de derde grootste stad in Bolivia.
Gelegen in een vruchtbare vallei binnen de Andes-bergketen, is Cochabamba de thuisbasis van ongeveer 1,6 miljoen inwoners. Het is de hoofdstad van het departement Cochabamba. Het klimaat biedt het hele jaar door lente-achtige temperaturen.
In oude tijden bewoond door Inca, Tupuraya, Omereque, Tiwanaku en Mojocoya, was de Cochabamba-vallei populair om de vruchtbare grond en gewenste klimaat. Garci Ruiz de Orellana, een Spaansman, kwam in 1542 in de vallei. Hij verkreeg een groot grondperceel van lokale stamhoofden. Hij registreerde de akte in 1552 in de Keizerlijke Stad Potosí. Het toont dat hij het grootste deel van de Cochabamba-vallei kocht van Hoofden Achata en Consavana voor 130 pesos. "Het Huis van Mayorazgo," zijn oorspronkelijke hoeve, staat nog steeds in Cochabamba, in de Cala Cala-buurt.
In 1571 werd de oorspronkelijke stad Villa de Oropesa gesticht als landbouwproductiecentrum. Het diende de nabijgelegen mijnsteden in het Altiplano-gebied, vooral Potosí. Na eeuwenlange groei begon de stad in de 18e eeuw te dalen. In 1786 hernoemde koning Karel III van Spanje de stad naar Cochabamba. Volgens de volkstelling van 1793 woonden 22.305 personen in de stad: 12.980 mestizo's, 6.368 Spanjaren, 1.182 inheemsten, 1.600 mulatten en 175 Afrikanen. Vanaf de 19e eeuw bloeide de stad weer als landbouwcentrum.
De stad is vandaag erg modern. Het is een van de meest economisch en sociaal progressieve steden in Bolivia.
In 1998 keurde het Internationale Monetair Fonds (IMF) een lening van $138 miljoen voor Bolivia goed. Om te voldoen aan structurele hervormingen van het IMF, stemde Bolivia toe om publieke ondernemingen te verkopen, zoals de nationale olieraffinaderijen en het lokale waterbedrijf SEMAPA van Cochabamba. In september 1999 tekende de Boliviaanse regering een contract van $2,5 miljard voor het gemeentelijke watersysteem met Aguas del Tunari, een multinationaal consortium van private beleggers, inclusief een dochter van Bechtel. Begin 2000 volgden grote protesten over waterprivatisering, wat het Cochabamba-waterprivatiseringsissue in het wereldnieuws katapulteerde.
De Coalitie voor de Verdediging van Water en Leven (La Coordinadora), geleid door activist Oscar Olivera, organiseerde vredige protesten, en werd getroffenen door anti-rotpolitie, arrestaties en geweld. Na het afkondigen van een noodtoestand, schorte de grondrechten van burgers op, sloot radiostations en arresteerde protestleiders. De regering was effectief enkele dagen gesloten. In april 2000 werd een akkoord bereikt dat de herroeping van de waterprivatiseringswetgeving beloofde. Later zocht het miljardenbedrijf Bechtel (en het Nederlandse Aguas del Tunari) $25 miljoen schadevergoeding van Bolivia voor schending van het watercontract. In 2002 won Olivera de Goldman Environmental Prize.
In 2007 zochten landelijke protesters de ontslag van Manfred Reyes Villa (de eerste democratisch gekozen Prefect van Cochabamba). De protesten waren onsuccesvol, maar spanningen blijven.
Cochabamba biedt een levendig centraal commercieel district omringd door Plaza Colón en Plaza 14 de Septiembre, waar bezoekers moderne zakelijke en commerciële industrieën vinden. Ontdek het nachtleven in Calle España en El Prado. De Wilstermann Internationale Luchthaven bedient het gebied. Het gebied naast de luchthaven is afgelegen en verarmd met onverharde wegen. Dit geeft veel bezoekers een misleidende eerste indruk op weg naar de stad.
De voornaamste taal in Cochabamba is Spaans, hoewel Engels wijd gesproken en begrepen wordt. De rasdemografie bestaat vandaag uit inheemsen (Quechua), Mestizo, Castizo en Caucasoïde (of Criollos). Bolivia is een van Zuid-Amerika's armste landen, met sommigen die minder dan $100 per maand verdienen.
Een "must see" bij elk bezoek is La Cancha, de grootste openluchtmarkt van Zuid-Amerika. Elke dag van de week open, biedt deze markt iets voor elke smaak: van muziek-CD's tot culturele items, voedsel, kleding en curiositeiten. Meng je met de mensen en proef de echte cultuur en keuken van het land.
El Cristo de la Concordia is het hoogste standbeeld van Jezus Christus wereldwijd. Bekijk de stad vanaf de top.
Palacio Portales is een herenhuis met Franse Renaissance-architecturale invloeden in de Queru Queru-buurt. Het was het huis van Simón Patiño, een welgestelde industrialist. Maak een gegide tour. Bezoek de bibliotheek, kunstgalerieën en tuinen.
Bezoek Villa Tunari, een Cochabamba regenwouddorpje. Zie diverse apen, puma's en exotische dieren in het dierenopvangcentrum.
Convento de San Francisco werd in 1607 gebouwd. Deze Katholieke kerk is gemaakt van regenwoudhout en heeft een gouden blad altaar. Het is gebouwd in Spaans Barok gemengd met Inheemse architecturale stijlen.
Culiacán is een grote stad in de staat Sinaloa, die 32 procent van het staatsinkomen produceert. De groei en locatie in noordwestelijk Mexico heeft grote veiligheidszorgen veroorzaakt voor Mexikanen en buitenlanders. Culiacán bewoners willen dat de stad bekend wordt om educatieve kansen en industrië
Een van de grootste en oudste steden ter wereld, is Mexico-Stad tweede alleen aan Tokio in bevolking. De stad kan tal van historische landmarks, een levendige cultuur en lente-achtige temperaturen het hele jaar door voor zich reklameren. Als je een reis naar Mexico-Stad overweegt, is het slim om van
Mexico-Stad werd een van de belangrijkste Spaanse steden in Amerika door 1530, en had beroemde architectuur in de achttiende eeuw. In 1821 won Mexico uiteindelijk zijn vrijheid van Spanje, en de nieuwe republiek verklaarde Mexico-Stad in 1824 tot de nationale hoofdstad. Vandaag is het de grootste st
