Wie is Erick de Rode?

Erik de Rode (ca. 950 – ca. 1003), ook wel bekend als Erik Thorvaldsson, was een Noorse ontdekkingsreiziger van wie wordt aangenomen dat hij de eerste Europeaan was die voet zette op het vasteland van Noord-Amerika. Hij werd in IJsland geboren uit Noorse ouders en is vooral bekend vanwege zijn reizen naar Groenland, waar hij in Brattahlíð de eerste permanente Europese nederzetting stichtte.

De vader van Erik de Rode, Thorvald Asvaldsson, was een prominent IJslands hoofdman die wegens moord uit IJsland werd verbannen. Hij en zijn gezin vestigden zich op de Faeröer, waar Erik opgroeide. Eind jaren zeventig werd Erik zelf voor drie jaar uit IJsland verbannen wegens doodslag. Tijdens zijn ballingschap verkende Erik de wateren ten westen van IJsland en zou hij Groenland hebben bereikt.

Na zijn ballingschap keerde Erik terug naar IJsland en begon een expeditie naar Groenland te organiseren. Hij vertrok in 982 met 25 schepen en ongeveer 500 kolonisten, waaronder zijn vrouw Thjodhild en hun twee jonge kinderen, Leif en Thorstein. De expeditie kreeg te maken met moeilijke weersomstandigheden en slechts 14 schepen bereikten Groenland.

Erik vestigde de eerste permanente Europese nederzetting in Groenland in Brattahlíð in de oostelijke nederzetting. Hij stichtte ook een andere nederzetting in Eystribyggð in de westelijke nederzetting. Erik regeerde als hoofdman over de nederzettingen op Groenland tot aan zijn dood rond 1003.

Er wordt aangenomen dat de zoon van Erik de Rode, Leif Erikson, de eerste Europeaan was die Noord-Amerika verkende toen hij rond het jaar 1000 de kust van het huidige Newfoundland bereikte. Erik's reizen en nederzettingen in Groenland maakten de weg vrij voor verdere Europese verkenning en vestiging. van de Noord-Atlantische regio.