De Stono Rivier slavernijopstand, die in september 1739 uitbrak, staat als een van de grootste en meest significante slavernijopstanden in de Britse Noord-Amerikaanse koloniën. Gebeurd in de provincie Zuid-Carolina, was de opstand een dramatische uitdaging aan het brutale instituut van slavernij en stuurde schokgolven door de koloniale etablissement.
Op de ochtend van 9 september verzamelde een groep verslaafde mensen van Hugh Bryan's grote indigo plantage nabij de Stono Rivier—dichtbij het huidige Charleston—en besloot op te staan tegen hun onderdrukkende omstandigheden. Geleid door een verslaafde man genaamd Cato, verwierpen de rebellen wapens, inclusief vuurwapens, uit de plantage voorraden en begonnen een wanhoopige mars zuidwaarts richting Spaans Florida. Ze hoopten toevlucht en steun te vinden onder Spaans gezag, dat vrijheid had aangeboden aan vluchtelingen uit Britse koloniën.
Terwijl de opstandelingen langs de rivier bewogen, zwollen hun aantallen aan toen verslaafde mensen van burenplantages zich bij de zaak voegden. De groeiendemacht aanviel en verbrandde verschillende plantages, waarbij een aantal witte plantage-eigenaren en opzichters werden gedood. Het geweld ontketende wijdverspreide vrees onder de witte bevolking, wat een snelle en massale mobilisatie van de koloniale militie teweegbracht.
Kolonel John Barnwell leidde een militiemacht van diverse honderden mannen in de achtervolging. Na weken aan schermutselingen werd de opstand nedergeslagen. Dutzenden rebellen werden gedood in de strijd, en veel gevangen deelnemers werden geëxecuteerd. In het gevolg van de opstand introduceerde Zuid-Carolina strengere slavencodes, verhoogde patrouilles, en versterkte controles over de verslaafde bevolking om toekomstige opstanden te voorkomen.
Hoewel het faalde in zijn directe doel, blijft de Stono Opstand een mijlpaal in de geschiedenis van de Amerikaanse slavernij. Het toonde de diepe veerkracht en vastberadenheid van verslaafde Africanen om te verzetten tegen onderdrukking en hun vrijheid te claimen. De opstand droeg ook bij aan een groeiend bewustzijn van de inherente onstabiel en brutale aard van het slavernijstelsel, voorspellend de lange strijd voor emancipatie die zou volgen.
Een opvallend aantal Zuid-Amerikaanse hoofdsteden dragen namen van katholieke heiligen, wat het koloniale erfgoed van het continent weerspiegelt: HoofdstadsLandHeilige / Oorsprong Buenos AiresArgentiniëNuestra Señora de los Buenos Aires (Onze Lieve Vrouw van de Goede Winden) – Maria São PauloBra
Citibank Locaties in Zuidwest-Florida Cape Coral 2004 Surfside Blvd 470 Del Prado Blvd S 1109 Cape Coral Parkway E 205 SW 12th Ave Fort Myers 2666 Edison Mall 14991 S Tamiami Trl 12101 South Cleveland Avenue 16100 McGregor Blvd Naples 25691 Tamiami Trail N 1401 Collier Blvd 5196 Tamiami Trl N #
Geen Zuid-Amerikaans land heeft Duits als officiële taal. De officiële talen zijn Spaans (9 landen), Portugees (Brazilië), Nederlands (Suriname), Engels (Guyana) en Frans (Frans-Guyana). Er bestaan echter beduidende Duits-sprekende gemeenschappen door 19e/20e-eeuwse immigratie: Brazilië: Grootste p