1. Oceanische loopgraven :Terwijl de ene plaat onder de andere schuift, ontstaat er een diepe oceanische geul langs de convergerende grens. De subductiezone is waar de dalende plaat in de aardmantel zakt en wordt gekenmerkt door intense geologische activiteit, waaronder aardbevingen en vulkaanuitbarstingen.
2. Vervorming en buiging van de oceanische plaat :De zinkende plaat buigt en vervormt terwijl deze in de mantel afdaalt. Deze vervorming kan leiden tot het vouwen, scheuren en breken van de oceanische korst, waardoor een complexe zeebodemtopografie ontstaat.
3. Aanwas van sedimenten en vorming van aangroeiwiggen :Terwijl de subductieplaat naar beneden beweegt, worden sedimenten van de overheersende plaat afgeschraapt en langs de subductiezone afgezet. Deze sedimenten hopen zich op en vormen accretionaire wiggen, dit zijn taps toelopende wiggen van sediment en gesteente die zich ophopen aan de overheersende plaatzijde van de greppel.
4. Metamorfisme en smelten van de subductieplaat :Naarmate de zinkende plaat dieper in de aarde afdaalt, wordt deze blootgesteld aan toenemende hitte en druk. Dit zorgt ervoor dat de rotsen van de zinkende plaat metamorfe veranderingen ondergaan en kan ook leiden tot gedeeltelijk smelten van de rotsen, waardoor magma ontstaat.
5. Vulkanisme en boogvorming :Het magma dat wordt geproduceerd door het gedeeltelijk smelten van de zinkende plaat stijgt door de overheersende plaat en barst uit op het aardoppervlak. Deze vulkanische activiteit geeft aanleiding tot vulkanische bogen, dit zijn ketens van vulkanen die zich boven subductiezones vormen. Vulkanische bogen zijn parallel aan de subductiezone aan de overheersende plaatzijde te vinden.
6. Verspreiding van de zeebodem en vorming van nieuwe korst :In sommige gevallen kan subductie leiden tot de vorming van nieuwe oceanische korst. Dit gebeurt wanneer de zinkende plaat waterrijke sedimenten naar de mantel transporteert, waardoor de smelttemperatuur van de omringende rotsen wordt verlaagd en de vorming van magma wordt bevorderd. Het magma stijgt op en barst uit op de zeebodem, waardoor nieuwe oceanische korst ontstaat via een proces dat bekend staat als back-arc-verspreiding.
Over het geheel genomen speelt subductie een cruciale rol bij het vormgeven van de oceaanbodem door het creëren van diepe geulen, het vervormen van de oceanische korst, het vormen van accretionaire wiggen, het genereren van vulkanen en het bijdragen aan de vorming van nieuwe oceanische korst in bepaalde omgevingen.
Locatie van het eiland San Andres: - Land: Colombia - Afdeling: Archipel van St. Andrew, Providence en St. Catherine of eenvoudigweg bekend als St. Andrew &Providence - Regio: Caribische Zee
Van het ondiepste tot het diepste zijn de oceaanzones: 1. Fotische/oppervlakte/pelagische zone - Epipelagisch:oppervlakte tot 200 m diep - Mesopelagisch:200 tot 1000 m diep 2. Dysfotische of schemerzone - Bathypelagisch:1000 tot 4000 m 3. Afotische of middernachtzone - Abyssopelagisch:4000 t
Varkens: Varkens waren een van de belangrijkste dieren die de Polynesiërs naar Hawaï brachten. Ze waren een bron van voedsel en hun botten werden gebruikt om gereedschappen en wapens te maken. Honden: Honden waren een ander belangrijk dier dat door de Polynesiërs naar Hawaï werd gebracht. Ze werde