1. Hemelnavigatie:
- Polynesiërs gebruikten hemelse navigatie, waarbij ze de posities van sterren, de maan en andere hemellichamen observeerden om hun locatie en richting te bepalen.
- Ze navigeerden langs de sterren, vooral de zenitsterren die direct boven het hoofd van de waarnemer passeren.
2. Sterrenkompas:
- Navigators bestudeerden sterposities om een "sterrenkompas" te creëren. Sterren hadden namen, en hun posities ten opzichte van elkaar hielpen zeilers te begeleiden.
3. Golfpatronen:
- Eilandbewoners in de Stille Oceaan identificeerden patronen in golfbewegingen en merkten op hoe deze werden beïnvloed door oceaanstromingen en landmassa's. Golfpatronen boden aanwijzingen over de richting.
4. Vogelnavigatie:
- Sommige eilandbewoners gebruikten vogelmigratiepatronen om hen te begeleiden. Vogels die in bepaalde richtingen bewogen, gaven de nabijheid van land aan.
5. Oceaanstromingen:
- Eilandbewoners profiteerden van de heersende zeestromingen om hun schepen over grote afstanden voort te stuwen.
6. Wolkenpatronen:
- Zeelieden letten op wolkenformaties en hun beweging. Bepaalde wolken duidden op de aanwezigheid van nabijgelegen eilanden.
7. Zon- en maanposities:
- De stand van de zon overdag en de maan 's nachts werd gebruikt voor algemene richting.
8. Stokdiagrammen:
- Micronesiërs gebruikten staafdiagrammen, met stukken hout gerangschikt om oceaanstromingen, zeegolven en eilanden weer te geven.
9. Geheugen en mondelinge traditie:
- Kennis werd van generatie op generatie doorgegeven. Navigators onthouden ingewikkelde details van zeeroutes, oriëntatiepunten en omgevingsfactoren.
10. Zwelrichting:
- Zeelieden voelden de beweging van oceaandeining en golven om de richting en nabijheid van het land af te leiden.
11. Windpatronen:
- Polynesiërs bestudeerden zorgvuldig windpatronen en maakten gebruik van gunstige wind om hun reizen te begeleiden.
12. Ster-Horizon-relatie:
- Zeelieden volgden het pad van sterren nabij de horizon om de breedtegraad en de afgelegde kaartafstand te bepalen.
13. Oceaanafval en dieren in het wild:
- Zeevaarders speurden naar vogels, vissen, drijfhout en andere indicatoren die op de aanwezigheid van land konden wijzen.
Deze navigatiemethoden, vaak gecombineerd met scherpe observatievaardigheden en diepgaande kennis van de oceaanomgeving, stelden de eilandbewoners in de Stille Oceaan in staat met succes grote afstanden over de open oceaan te navigeren.
De Pacifische regio van de Verenigde Staten bestaat uit vijf staten:Alaska, Californië, Hawaï, Oregon en Washington. Bovendien worden twee eilandgebieden, Guam en Amerikaans-Samoa, politiek en geografisch beschouwd als onderdeel van de Stille Oceaan. Deze twee eilandgebieden delen, samen met andere
Het tropisch regenwoud wordt niet als een secundaire successie beschouwd. Het is een primaire successie, wat betekent dat het het eerste ecosysteem is dat zich na de kolonisatie in een gebied vestigt. Tropische regenwouden komen doorgaans voor in gebieden die lange tijd relatief ongestoord zijn gewe
Koraalatollen werden halverwege de 20e eeuw gekozen voor kernproeven omdat ze verschillende voordelen boden ten opzichte van andere locaties: Geïsoleerde locatie:Koraalatollen worden vaak gevonden in afgelegen gebieden van de oceaan, weg van dichtbevolkte gebieden. Deze isolatie minimaliseerde het
