Op de nacht die volgt op de langste dag van het jaar, flikkeren tradities die diep in de Engelse prehistorie wortelen nog steeds in het bewijs. Gewaande figuren steken balevuren aan op heuvels en in weilanden diep in de Engelse achterlanden, geklede ganse-nacht waken verlichten bosopeningen, en moderne praktizijnen van heel oude godsdiensten spreken heilige woorden in talen lang geleden vergeten. Deze heidense tradities, die uitdrukking vinden in de opstelling van Stonehenge en de vele mythen die de vakantie omringen, kunnen je nieuwsgierigheid prikkelen genoeg om deel te nemen aan Englands meest feestelijke achterlandfeest: Midzomernacht.
Midzomernachtvieringen, aangeduid als "de wacht zetten" voor het jaar, waren veel veelvoorkomender in Engeland voor de Protestantse en Lutherse hervormingen. Voorouderlijk vierden lokalen de seizoenswisseling met grote vuur, ganse-nacht feesten en feestelijke ontspanning. Spokenverhalen waren een veelvoorkomende vermaak bij deze bijeenkomsten, aangezien velen toen geloofden dat geesten tussen de werelden van de doden en de levenden konden passeren tijdens de zomerzonnewende. De belangrijkste en meest gangbare ritual was vuurspringen, waar de meest behende jongeren werden aangemoedigd over het brullende vuur te springen, de spronghoogte voorspellend de kracht van de volgende seizoens oogst.
Het begin van de 15e eeuw zag een massale christelijke hervorming in Engeland. In het proces ontmantelde de kerk systematisch de praktijk van concurrerende heidense vieringen, inclusief de wilde feesten die traditioneel geassocieerd waren met de zomerzonnewende. Binnen enkele decennia werden Midzomerse-avond festivals effectief verboden en vervangen door Het Feest van Sint Jan de Doper. De verandering was gemaakt om de geboorte van de heilige te vieren; in de praktijk had het als doel potentieel feestgangers weg te trekken van hun balevuren en naar een meer staid kerkcontext.
De grootste Midzomernacht bijeenkomst die momenteel in Engeland gevierd wordt, vindt plaats bij Stonehenge. Hier lijnen de iconische site's "Hielsteen" en "Slachtsteen," die beide buiten de hoofdcirkel zitten, perfect uit met de zon als deze opgaat op Midzomerdag na een lange nacht van genot. Personeel van de English Heritage commissie managen het evenement, dat een jaarlijkse menigte van ongeveer 20.000 mensen trekt, inclusief de National Trust, lokale boeren, heidense en Druïden groepen, de politie en een volledig aanbod van andere gezondheids- en veiligheidswerkers.
Kit Hill torreert over het rotsachtige kustlandschap op de grens van de zuidelijke Engelse graafschappen Cornwall en Devon. De locatie is diep historisch: Neolithische en Bronstijd ruïnes duwen zich af en toe uit het grasachtige grond. Het is hier, in deze uitbundige natuurlijke omgeving, dat heidense feestgangers en vrienden zich verzamelen rond midzomer balevuren. Toeschouwers luisteren naar een ceremonie gesproken in Cornish, de ancestrale taal van de regio. Daarna werpt een geklede "Vrouw der Bloemen" een heilige krans in de vlammen, en iedereen feest en danst tot de dageraad.
Het VKs vasteland en de honderden kleine eilanden die de kusten stippen, totaleren 15.000 kilometer in lengte, vijf keer die van Frankrijk. Hoewel bekend om hun relatief koude klimaten, beschikken de vier landen van Groot-Brittannië – Engeland, Schotland, Wales en Noord-Ierland – over enkele spectac
Frommers England noemt varen op Lake Windermere, antiquiteiten shoppen, landhuizen bezoeken en een pint drinken in een traditionele pub als plezieren die een reis naar Engeland biedt. Als Amerikaan kunt u verrast zijn door Englands kleine afmetingen, maar u kunt dit tot uw voordeel benutten en de vo
Er lijken evenveel coachtoermaatschappijen te zijn als bestemmingen door het historisch rijke Engelse platteland. Reizigers die de grote attracties willen proeven, boeken bij grote bedrijven die luxe reizen en accommodatie bieden. Deze pakketten omvatten groepsreizen met volledige coaches. Meer inti
