Neolithische Monumenten in Zuidelijk Brittannië

Prehistorisch Stonehenge is ongetwijfeld het beroemdste van de neolithische monumenten in Brittannië, maar het is niet het enige in het landelijke graafschap Wiltshire. Oude cirkels van stenen, begrafenisheuvels en grafkamers aangeduid als henges en barrows zijn onder de uitzonderlijke zichten. Experts wijzen erop dat de fascinerende overblijfselen van Steentijdstructuren in Zuidwest-Brittannië voorafgaan aan het gebruik van het wiel. De Steentijd bedekte een periode van meer dan 3 miljoen jaar, eindigend in ongeveer 3000 v.Chr., toen de Bronstijd de ontwikkeling van schrijven als vaardigheid invoerde.

Mysterieus Stonehenge

De drama en intrige die Stonehenge oproept blijft een mysterie. Het is een verzameling massive staande en horizontale stenen afgebroken 240 kilometer ver weg, in Wales, en getransporteerd naar de locatie zonder het voordeel van wielen ongeveer 5.000 jaar geleden. Terwijl meer dan 1 miljoen bezoekers elk jaar naar Stonehenge stromen, blijven experts het oneens over wie het bouwde, hoe ze het bouwden en waarom. Het wordt alternatief gedacht dat het een tempel was, een koninklijk begraafplaats, een seizoensklok, een plek voor genezing of een religieus centrum. De UNESCO Werelderfgoedlocatie wordt beheerd door de National Trust, onderdeel van English Heritage, en wordt beschouwd als een van de wonderen van de wereld. Gelegen 145 kilometer westelijk van Londen, in de buurt van Salisbury in Wiltshire, zijn bezoeken aan Stonehenge vooraf geboekt. Toegang tot de binnenste cirkel van het monolith is via aanvraag, aangezien slechts 26 personen per groep voor één uur toegang tot het centrum hebben.

Toegankelijk Avebury

Gelegen 26 kilometer van Stonehenge, is Avebury verspreid over 11 hectare grasvelden rondom het dorp. Drie oude cirkels van reusachtige staande stenen missen de horizontale lintels die gezien worden bij Stonehenge, maar is de grootste stenenring in Europa, met een diameter van 427 meter. Een UNESCO Werelderfgoedlocatie en Nationaal Erfgoedlocatie die gedacht wordt Stonehenge te dateren, is Avebury onderdeel van het bredere prehistorische landschap van Wiltshire. Vergelijkbaar met Stonehenge, zijn theorieën over het oorspronkelijke doel van het Avebury-monument talrijk. In tegenstelling tot Stonehenge, kunnen bezoekers naar de stenen lopen en ze aanraken, wat een groot deel toevoegt aan de ervaring. Vernoemd naar de archeoloog die gekrediteerd wordt met de 20e-eeuwse Avebury-ontgraving, bevat het Alexander Keiller Museum interpretatieve materialen voor kinderen.

Silbury Hill Landschap

Een grasbedekt heuvel bij Avebury gebouwd rond 2400 v.Chr. is bekend als Silbury Hill, en wordt beschouwd als een belangrijk onderdeel van het door mensen gemaakte prehistorische landschap dat langs de vallei van de River Kennet was geconstrueerd. Bijna 30 meter hoog en 160 meter breed, is het de grootste door mensen gemaakte heuvel in Europa. Hoewel het oorspronkelijke doel niet bekend is, wordt het niet gedacht een begrafenisheuvel te zijn. Silbury Hill kan bekeken en gefotografeerd worden vanuit veel hoeken. Echter, als een locatie van speciaal wetenschappelijk belang onderhevig aan erosie door weer en menselijke activiteit, is er geen toegang tot de heuvel zelf.

Oude Begrafenisgallerijen

West Kennet Long Barrow en The Sanctuary zijn twee gratis en toegankelijke locaties die elkaar complementeren als delen van de Avebury Werelderfgoedlocatie. De lange barrow is een oude begrafenisgallerij daterend uit 3650 v.Chr. Drie grote stenen markeren de ingang tot het graf, waar bewijzen duiden op 46 individuen die begraven of gecremeerd werden met juwelen en andere bezittingen. Uitgegraven in de jaren 1950, is het mogelijk om langs de top van de kamers te wandelen en de gangen te betreden. The Sanctuary dateert ook uit de 4e millennium v.Chr. Een cirkel van betonnen stenen wijst op een belangrijke begrafenisplaats, gedeeltelijk geïnterpreteerd door de ontdekking van een groot aantal menselijke overblijfselen.