Brittannië's Reactie op de Boston Tea Party: De Coercitieve (Onverdraagzame) Wetten

Parlements wetgevende vergeldingsmaatregel van 1774 tegen de Boston Tea Party bestond uit vijf strafmaatregelen, gezamenlijk de Coercitieve Wetten genoemd (colonisten noemden ze de Onverdraagzame Wetten):

1. Boston Port Act – Sloot de haven van Boston totdat de East India Company was gecompenseerd voor de verwoeste thee (£9.659), wat de maritieme economie van de stad verstikkte.
2. Massachusetts Government Act – Introk de koloniale handvest van 1691; verving de gekozen raad door Kroonbenoemden; verbood stadvergaderingen zonder goedkeuring van de gouverneur.
3. Administration of Justice Act – Stond koninklijke ambtenaren die beschuldigd werden van kapitaal misdrijven toe in Britannië of een andere kolonie te worden berecht, wat de facto immuniteit voor misbruiken gaf.
4. Quartering Act – Verplichte kolonisten Britse soldaten in particuliere gebouwen te huisvesten (uitbreiding van de wet van 1765).
5. Quebec Act – Uitbreiding van Quebec's grenzen tot de Ohio-rivier; garandeerde katholieke godsdienstvrijheid. Hoewel ongerelateerd aan de Tea Party, zagen kolonisten dit als bedreiging voor protestantsse vrijheden en westelijke landclaims.

Onbedoelde Gevolgen

In plaats van Massachusetts te isolereerden, verenigten de Wetten de koloniën. Het Eerste Continentale Congres bijeen (september 1774), coördinerende verzet: economische boycotten (Continental Association), militiavoorbereiding en rechtenpetities. Britse pogingen koloniale militairvoorraden te Confisceren in Concord (april 1775) lieten open oorlog losbarsten.

De Coercitieve Wetten versnelden dus de traject van protest naar revolutie – demonstrerend hoe strafend imperiaal beleid de eenheid kan katalyseren die het tracht te voorkomen.