Fysieke Geografie Van Het Verenigd Koninkrijk: Bergen, Rivieren, Klimaat, Hulpbronnen

Het VK's fysieke geografie comprimeert opmerkelijke diversiteit in 243.610 km² – vier naties, één eilanden groep, talloze microklimaten.

Bergen en Hooglanden

Ben Nevis (1.345m / 4.413voet) – hoogste, Grampians, Schotland. Snowdonia (Yr Wyddfa, 1.085m) – Wales. Scafell Pike (978m) – Engeland, Lake District. Slieve Donard (850m) – NI, Mourne Bergen. Pennines ("rug van Engeland"), Cotswolds, Dartmoor/Exmoor, Grampians, Cairngorms, Noordwest Hooglanden.

Rivieren en Meren

Severn (354 km / 220 mijl) – langst, ontspringt in Wales, vloeit naar Bristol Channel. Thames (346 km) – Londons slagader. Trent, Ouse, Tyne, Tweed, Clyde, Shannon (NI/Ierland). Loch Ness – grootste per volume (7,4 km³), Great Glen breuk. Lough Neagh – grootste per oppervlakte (392 km²), NI. Windermere – Englands grootste.

Klimaat: Getemperd Maritiem

Golfstroom matigt breedtegraad (50–60°NB). Winters: gem 4°C (39°F). Zomers: gem 16°C (61°F). Regen: 1.200 mm (47 in) gem, west > oost. Variabiliteit: Microklimaten – regenschataduwen, stedelijke hitte-eilanden, kustmatiging.

Natuurlijke Hulpbronnen

Historisch: Steenkool (Yorkshire, Nottinghamshire, Z. Wales), ijzererts (Cleveland), tin/koper (Cornwall). Modern: Noordzee olie/gas (dalend), wind (offshore #1 wereldwijd), getij potentieel, akkerbouwland (O. Anglia, Lincolnshire, O. Schotland), drinkwater.

Een eiland geologie geschreven in Lewisian gneis (3 Ga), Caledonische orogenese, Variscische vouwing, Mesozoïsche sedimentatie, Pleistocene glaciaatie – en nog steeds rijzend (isostatische terugkaatsing in Schotland).