Waarom was de geografie van New England goed voor de landbouw?

De geografie van New England was niet bijzonder goed voor de landbouw. De grond was rotsachtig en ondiep, en het klimaat was koud en nat. De puriteinen die zich in New England vestigden, waren echter vastbesloten om van het land te leven, en ze ontwikkelden een aantal technieken om de uitdagingen van het milieu te overwinnen.

Een van de belangrijkste technieken was het gebruik van stenen muren. De puriteinen ontruimden de velden van stenen en gebruikten deze om muren rond hun eigendommen te bouwen. Deze muren hielpen de gewassen te beschermen tegen wind en kou, en hielpen ook de drainage van de grond te verbeteren.

Een andere belangrijke techniek was het gebruik van mest. De puriteinen hielden vee en gebruikten de mest om hun velden te bemesten. Dit hielp de vruchtbaarheid van de bodem te verbeteren en de opbrengsten van gewassen te vergroten.

De puriteinen ontwikkelden ook een aantal nieuwe gewassen die goed geschikt waren voor het klimaat in New England. Deze gewassen omvatten maïs, bonen en pompoen. Deze gewassen waren gemakkelijk te verbouwen en voorzagen in een voedzaam dieet voor de puriteinen.

Ondanks de uitdagingen van het milieu waren de puriteinen in staat een succesvolle landbouweconomie in New England te ontwikkelen. Hun harde werk en vastberadenheid wierpen hun vruchten af, en ze waren in staat een bloeiende gemeenschap in de wildernis te creëren.