Waarom de Delaware kolonie succesvol was

De Delaware kolonie (initieel Nieuw-Sweden, dan Engels vanaf 1664) bloeide door een samenloop van factoren:

• Godsdienstvrijheid: Geen etablierte kerk; welkom voor Quakers, Lutheranen, Presbyterianen, Joden – aantrekkelijk voor diverse, hardwerkende nederzettingsgangers.
• Strategische geografische ligging: Diepwatertoegang op Delaware Rivier/Baai; nabijheid van Filadelfia en Atlantische handelsroutes. Havens in New Castle en Wilmington werden vitale exporthubs voor graan, hout, en later meel.
• Vruchtbare landbouw: Rijke gronden in de kustvlakte en Piedmont ondersteunden tarwe, maïs, vlas, en vee. De "Korstkoek" overschot voedde de West-Indië en Europa.
• Navigatiewetten voordeel: Britse scheepvaartvereisten stimuleerden lokale scheepsbouw (Wilmington, Lewes) en maritieme nijverheid.
• Toegankelijke grondeigendom: Relatief goedkoop, beschikbaar land moedigde wijdverspreide vrijheidseigendom aan, creërend een stabiele yeoman-klasse in tegenstelling tot de pachter-georiënteerde Chesapeake.
• Politieke stabiliteit: Propriëtair bestuur (Penn familie) bood consistent bestuur, rechtspraak, en eigendomsrechten vanaf 1682.

Deze factoren maakten Delaware welvarend, bevolkingsrijk, en de eerste staat die de VS Grondwet ratificeerde (1787).