Hoe werden megalieten bij Stonehedge in Engeland gebouwd?

De bouw van de megalieten in Stonehenge in Engeland omvatte een complex proces waarbij het transport en de montage van massieve stenen nodig was. Hoewel de exacte gebruikte methoden niet volledig bekend zijn en sommige details onzeker blijven, volgt hier een algemeen overzicht van hoe de megalieten waarschijnlijk zijn gebouwd:

1. Steengroeven en vormgeven:

- De stenen die in Stonehenge worden gebruikt, zijn vermoedelijk afkomstig uit twee belangrijke bronnen:de sarsenstenen (zandsteen) uit de nabijgelegen Marlborough Downs en de blauwe hardstenen (stollingsgesteente) uit de Preseli Hills in Wales.

- De sarsenstenen, die de buitenste cirkel en de trilieten vormen, zijn waarschijnlijk gevormd met behulp van geweihouwelen en stenen hamers.

- De blauwe hardstenen, die de binnenste cirkel en het hoefijzer vormen, vereisten een meer ingewikkelde vormgeving en zijn mogelijk vóór transport in de Preseli-steengroeven bewerkt.

2. Transport van stenen:

- Het transport van deze massieve stenen, waarvan sommige enkele tonnen wogen, over lange afstanden was een opmerkelijke prestatie.

- Er zijn verschillende methoden voorgesteld, waaronder het gebruik van sleeën getrokken door ossen of teams van mensen, rollers en boomstammen voor transport over de rivier.

- De exacte routes voor het transport van de stenen zijn nog steeds onderwerp van discussie, waarbij verschillende theorieën verschillende routes van de steengroeven naar Stonehenge suggereren.

3. Oprichting van megalieten:

- De megalieten in Stonehenge werden gebouwd met behulp van methoden die combinaties van kracht en vindingrijkheid met zich meebrachten.

- De sarsenstenen zijn waarschijnlijk op hun plaats gebracht met behulp van hellingen gemaakt van aarde en puin.

- De blauwe hardsteen kan zijn opgetild met soortgelijke hellingen of met een systeem van hefbomen en touwen.

- De precieze technieken voor het verplaatsen en manoeuvreren van deze massieve stenen zonder het gebruik van moderne machines blijven een onderwerp van onderzoek en debat onder archeologen en ingenieurs.

4. Verbindings- en penconstructie:

- Een van de opvallende aspecten van Stonehenge is het gebruik van de "joint and tenon"-methode bij de constructie van de trilithons.

- De sarsen-staanders hebben uitstekende pennen (tongachtige uitsteeksels) die passen in gaten (sleuven) die in de lateien zijn uitgehouwen (horizontale stenen).

- Dit verbindings- en penontwerp hielp de trilithons vast te zetten en het gewicht effectiever te verdelen, waardoor de stabiliteit van de constructie mogelijk werd gemaakt.

5. Montage en uitlijning:

- De laatste fase bestond uit het in elkaar passen en uitlijnen van de verschillende componenten met astronomische precisie.

- Aangenomen wordt dat de plaatsing van de stenen bij Stonehenge zorgvuldig is gepland om in lijn te zijn met de zonsopgang tijdens de zomerzonnewende en andere belangrijke hemelse gebeurtenissen.

- De stenen zijn mogelijk verplaatst en aangepast totdat de gewenste uitlijning is bereikt.

Het is essentieel op te merken dat veel van de kennis over de constructie van Stonehenge gebaseerd is op archeologisch onderzoek, simulaties en theorieën. Er zijn nog steeds debatten en discussies tussen experts over de exacte methoden en technieken die door de oude bouwers van Stonehenge werden gebruikt.