John Quincy Adams & Het 1818 Oregon Akkoord: De Conventie van 1818 (Niet Rush–Bagot)

Correctie: Het 1818 akkoord tussen de VS en Groot-Brittannië over het Oregon-gebied was de Conventie van 1818 (Verdrag van 1818), niet het Rush–Bagot Verdrag (1817), dat zeevaartwapens op de Grote Meren beperkte.

Conventie van 1818 – Belangrijke Bepalingen

• Gezamenlijk Beheer: Oregon-territorium (westelijk van de Rocky Mountains, noordelijk van 42° N, zuidelijk van 54°40′ N) open voor burgers van beide naties voor 10 jaar (indefiniet verlengd in 1827).
• Grens: Stelde de 49ste parallel in als VS–Brits Noord-Amerika grens van Lake of the Woods tot de Rocky Mountains.
• Visserij: Bevestigde VS visrechten voor Newfoundland en Labrador.
• Slaafcompensatie: Stelde een commissie in om claims te regelen voor geslaveerden bevrijd door Britse troepen tijdens de Oorlog van 1812.

Betekenis

Onderhandeld door Minister van Buitenlandse Zaken John Quincy Adams en Brits gevolmachtigde Frederick Robinson (Lord Goderich), vereenvoudigde het verdrag na-oorlogsspanningen, definieerde de eerste permanente westelijke landgrens, en stelde de Oregon-soevereiniteitskwestie uit — uiteindelijk opgelost door het 1846 Oregon Verdrag.

Het Rush–Bagot Verdrag (1817) is een apart, even belangrijk akkoord dat de Grote Meren gedemilitariseerde.