afgevaardigden: De kolonisten stuurden afgevaardigden naar Engeland om hun belangen te vertegenwoordigen en onderhandelingen met de Britse regering te onderhandelen. Benjamin Franklin was bijvoorbeeld een van de prominente koloniale vertegenwoordigers die pleitte voor koloniale rechten en verzoening met Groot -Brittannië zochten.
Economische druk: De kolonisten gebruikten economische maatregelen, zoals boycots en niet-importovereenkomsten, om Groot-Brittannië economisch onder druk te zetten en hun ontevredenheid aan te tonen. Deze acties waren bedoeld om Groot -Brittannië over te halen om zijn beleid te veranderen en een volledige pauze te voorkomen.
Politiek verzet: Sommige kolonisten hebben zich bezig met politiek verzet, zoals het vormen van correspondentiecommissies om acties te coördineren, stadsvergaderingen te houden om klachten te bespreken en resoluties uit te geven die hun ontevredenheid over het Britse beleid uitten.
diplomatie: De kolonisten zochten steun en allianties met andere landen, met name Frankrijk, om hun positie te versterken en hun onderhandelingsmacht met Groot -Brittannië te vergroten.
Appeals for British Unity: Veel kolonisten voelden nog steeds een sterk gevoel van loyaliteit aan Groot -Brittannië en benadrukten hun gedeeld erfgoed, cultuur en taal. Ze hoopten dat ze door deze verbindingen te benadrukken, een beroep konden doen op het Britse gevoel van eenheid en een volledige scheiding konden voorkomen.
Verzadigende inspanningen: Sommige kolonisten pleitten voor een compromis en verzoening met Groot -Brittannië. Zij voerden aan dat regelrechte onafhankelijkheid overbodig was en dat een bevredigende resolutie kon worden bereikt door te onderhandelen met de Britse regering.
Geleidelijke escalatie: De kolonisten namen vaak een geleidelijke aanpak, escaleerden hun acties van vreedzame protesten en verzoekschriften tot meer confronterende maatregelen. Ze hoopten dat ze door incrementele stappen te nemen, Groot -Brittannië konden overtuigen om hun grieven aan te pakken en volledige scheiding te voorkomen.
Het is belangrijk op te merken dat deze acties de scheiding en uiteindelijke Amerikaanse revolutie niet hebben voorkomen. Ze weerspiegelen echter de inspanningen van veel kolonisten om alle redelijke wegen uit te putten en hun banden met Groot -Brittannië te behouden voordat ze toevlucht nemen tot meer drastische maatregelen.
1. Geografische scheiding :De Verenigde Staten en Engeland werden gescheiden door de Atlantische Oceaan. Dit maakte het voor de VS moeilijk om troepen en voorraden naar Europa te vervoeren, en maakte het ook gemakkelijker voor Engeland om Amerikaanse havens te blokkeren en de handel te verhinderen.
De industriële steden van Engeland: De industriële revolutie in Engeland, die aan het einde van de 18e eeuw begon, had een aanzienlijke invloed op de groei van verschillende grootstedelijke gebieden en hun opkomst als industriële centra. Hier zijn enkele opmerkelijke industriële steden in Engeland
Zoals de naam al doet vermoeden , Salt Lake City ligt in het oosten van Utahs Great Salt Lake . Dit gebied van Utah gebruikt om een deel van de prehistorische Lake Bonneville , welke delen van Utah , Idaho en Nevada bedekt zijn . De moderne grotere Salt Lake gebied is de thuisbasis van meer dan ee
