Obsidiaan is een vorm van vulkanisch glas. Het ontstaat in gebieden met geologisch recente vulkanische activiteit – geologisch recent betekent binnen de laatste paar miljoen jaar! Eenmaal magma de aardoppervlakte bereikt, wordt het lava genoemd. Lava uitgespugen uit vulkanen koelt snel af. Deze snelle afkoeling kristalliseert de lava tot fijnkorrelige magmatische gesteente. Utah heeft rijke voorraden obsidiaan.
Om obsidiaan in zijn natuurlijke toestand te vinden, moet u naar gebieden gaan met geologisch recente vulkanische activiteit. In de Verenigde Staten betekent dat westelijk van de Mississippi River. De International Association for Obsidian Studies verwijst naar de Northwest Research Obsidian Studies Laboratory om Utah-bronnen van obsidiaan te listen. Deze omvatten Black Rock Area, Browns Bench, Ferguson Wash, Marysvale, Modena, Phonolite Hill, Pumice Hole Mine, Pyramid Peak Vitrophyre, Topaz Mountain, White Mountain, Wildcat Hills en Wild Horse Canyon.
Er is bewijs dat de obsidiaangroeve van Wildhorse Canyon, Utah, al duizenden jaren in gebruik is. De aanwezigheid van drie soorten obsidiaan is bevestigd in de Wildhorse Canyon groeve. "Echte obsidiaan" is natuurlijk voorkomende transparante obsidiaan (er zijn ook heldere obsidiaanen met kleur; kleurloze obsidiaan komt voor), maar deze stukken verschijnen niet als grote brokken en klonten, maar in kleinere afzettingen. Echte obsidiaan kan dichtbijliggende zwarte banden hebben. De pitchstone gevonden in Wildhorse Canyon is veel matter dan de meeste obsidiaan, die als glas schittert. Hoewel nog steeds een zwart vulkanisch glas, is het dicht en opaak. De "bruine obsidiaan" in Wildhorse Canyon past in de beschrijving van Mahogany Obsidiaan. Onzuiverheden in obsidiaan veranderen het uiterlijk; bijvoorbeeld kan ijzer er roodbruin laten lijken. Mahogany obsidiaan kan variëren van oranjeachtig tot roodbruin, gemarmerd met onevenmäßige vlekken of strepen van zwart.
Ook in Utah gevonden zijn Apache Tears en Snowflake Obsidiaan. Apache Tears lijken zwarte kiezelstentjes – ze zijn obsidiaan, en dus glas, afgerond tot gladde, kleine kiezelstentjes. Obsidiaan die kleine kristallen van cristobalaat (een polymorf van silica en kwarts) of veldspaat bevat, onthult patronen van witte vlokken, wat leidt tot de naam Snowflake Obsidiaan.
In contraste met de informatie verstrekt door Utah gesteenteliefhebbers en wandelaars, zijn er verklaringen van Mindat.org – een database en referentiewebsite met wereldwijde mineralogische informatie – die niet zoveel obsidiaantypen uiteenzet. Mindat noemt vier soorten obsidiaan en identificeert slechts twee soorten obsidiaan als in Utah voorkomend: Mahogany Obsidiaan en Snowflake Obsidiaan.
Vanwege de snelle afkoeling, heeft obsidiaan heel weinig mineraalkristallen; omdat het geen kristallijn structuur heeft, breekt het op een boog (conchoïdale breuk). De oppervlaktes die door deze breuken achterblijven, zijn extreem scherp, wat veel pre-industriële volken deed de scherpe randen afslijpen om pijlpuntjes, messen en zelfs spiegels te maken. Tegenwoordig wordt obsidiaan gemeenschappelijk gebruikt voor sieraden, decoratieve items en fijn chirurgische mesjes.
Utah is een rijke bron van zuiver, natuurlijk turquoise. Turquoise is een blauwgroen mineraal samengesteld uit koper en aluminium. Turquoise wordt in mijnen en groeven gevonden, die open-groeve mijnen zijn waar individuen voor turquoise en andere stenen kunnen delven. Kennecot turquoise, een zeldzam
Sundance, Utah, is de thuisbasis van het beroemde Sundance Film Festival, maar dat is niet alles wat het te bieden heeft als je in de buurt bent. Winter, zomer en alles ertussen biedt een reeks activiteiten die geschikt zijn voor het hele gezin. En aangezien het slechts een uur rijden is van Salt La
De zandsteenbogen in Arches National Park (nps.gov) hebben kijkers al eeuwenlang betoverd. Gesculptureerd door eeuwenlange erosie in de rode rots Canyonlands van het zuidoostelijke Utah-woestijn, lijkt het alsof deze bogen zorgvuldig uitgehakt zijn door oude mensenhanden in plaats van de grillen van
