De Vrijheidsbeeld zit op Liberty Island in New York Harbor. Vrouw Vrijheid was een cadeau aan de Verenigde Staten door Frankrijk voor Amerika's 100ste verjaardag. De echte naam van het standbeeld is "Vrijheid Verlicht de Wereld," en het is een symbool van vrijheid en kans rond de wereld geworden.
Edouard de Laboulaye stelde het idee voor in 1865 en begon geld in te zamelen van het Franse volk. Frederic August Bartholdi begon het ontwerp op eigen houtje in 1870, met de bedoeling de Franco-Amerikaanse alliantie van 1778 te eren. Bartholdi collaboreerde met Alexandre Gustave Eiffel (de architect van de beroemde toren in Parijs) om Vrouw Vrijheid te construeren. Voor het bouwen van de volgroote standbeeld, bouwden ze kleinere schaalmodellen. U kunt er twee in Parijs zien: een 4,5 meter versie in de Paris Luxembourg Gardens en een 10,5 meter versie op een eiland in de Seine.
Bouw begon in Frankrijk in 1875, en duurde tot juni 1884. Het US Patent Office gaf het ontwerpoctrooi op 18 februari 1879 en de ontwerpers namen het standbeeld apart en schippen het naar New York in juni 1885. Het duurde bijna vier maanden om de Vrijheidsbeeld op zijn nieuwe locatie te herbouwen. Het standbeeld is meer dan 93 meter hoog op zijn piedestal en weegt ongeveer 204 ton. Op 28 oktober 1886, wijdde president Grover Cleveland het voltooide standbeeld en zijn piedestal.
Terwijl Bartholdi de sculptuur ontwierp, laat Eiffel's expertise het rechtop staan. Het skelet is 113.400 kilogram puddelingsijzer. De ruggengraat is een dubbele helix (dezelfde vorm als DNA) trappenhuis binnenin een grote pijler. De pijler heeft vier ondersteunende poten verbonden door negen niveaus van diagonaal kruisverstijvingen en horizontale struts.
Bovenop het skelet zit een secundaire ijzeren structuur om de buitenkant van het standbeeld te vormnen. Deze armatuur is gemaakt van meer dan 1300 puddelingsijzer staven, elk twee inch breed en 5/8 inch dik, wegend ongeveer 9 kg. Dat is meer dan 1,6 kilometer staven.
De arbeiders sneden 72,5 ton koper in 300 vellen en hamerten tot ze slechts 2,4 mm dik waren. Deze koperen huid bevestigt aan de armatuur met 1500 U-vormige koperen zadel en 300.000 koperen nietjes. Het zadelontwerp was een geniale manier om de verschillende metalen te laten uitdijen en inkrimpen zonder het standbeeld te vernietigen. Het ontwerp vereiste een barrière tussen de twee metalen om corrosie te beschermen. De Amerikanen losten het probleem op; ze isoleerden de verbindingen tussen koper en ijzer met een laag schellak geïmpregneerd asbestdoek om de metalen te beschermen.
De koperen huid van het standbeeld heeft een prachtige groene patina verkregen over de laatste 100 jaar door zeewinden, drijvende regen en zon. Als u dicht genoeg zou kunnen komen, zou u zien dat slechts 0,0127 mm van de oorspronkelijke koper geoxideerd of verwitterd is. Op Vrouw Vrijheid's honderdste verjaardag, moesten de meeste elementen gerepareerd of herbouwd worden, maar niet de koperen huid. Alleen de fakkel had een nieuwe huid nodig, en de bouwers patineerden de koper voordat ze het omhoog zetten om de groene kleur van de rest van het standbeeld te behouden.
Als cadeau aan de Verenigde Staten door het Franse volk, is het Vrijheidsbeeld in de haven van New York een van de bekendste monumenten terwereld. Ontworpen door beeldhouwer Frédéric-Auguste Bartholdi in 1874, werd de standbeeld in 1884 in Frankrijk voltooid, naar New York verzonden en in 1886 voor
Volgens de U.S. National Park Service arriveerde het Standbeeld van de Vrijheid in 1885 in de Verenigde Staten als cadeau van het Franse volk. Geïnstalleerd op Bedloes Island, hernoemd tot Liberty Island in 1956, is het Standbeeld van de Vrijheid bereikbaar per veerboot vanuit New York en New Jersey
De Sierra Madre Bergen worden meestal verwezen als de bergreeks in Zuid-Californië. Echter, deze Californische reeks is eigenlijk onderdeel van een groter netwerk, waar het zijn naam vandaan haalt. Betekenis van Sierra Madre Sierra Madre is Spaans voor moeder bergreeks. Het geldt voor het netwerk v
