Het gebied dat bekend is als de Great Plains beslaat een aanzienlijk deel van het Amerikaanse Westen, evenals delen van Canada en Mexico. De Great Plains op verschillende manieren te definieren: geografisch, topografisch, historisch en zelfs psychologisch.
Verschillende stammen van Native Americans maakten hun thuis op de Great Plains vóór de aankomst van witte nederzettingen, en vandaag de dag liggen talrijke steden en reservaten in gebieden op de Plains waar Native Americans traditioneel kampteerden of beschutting zochten. Native Americans waren meesters in overleven en zich aanpassen aan de harde omgeving van de Plains. Ze waren afhankelijk van de bison voor voedsel en materialen voor schuilplaatsen (de tipi is een kegelvormige tent gemaakt van palen en bisonhuiden). De afhankelijkheid van de bison betekende de grote kuddes volgen en kamp meerdere keren per jaar verplaatsen, afhankelijk van het seizoen.
In de negentiende eeuw werd het gebied oostelijk van de Rocky Mountains en westelijk van de Missouri River "The Great American Desert" genoemd. President Jefferson verwierp naar het gebied als een "oneindige en sporenloze woestijn". Ontdekkers en landmeters van het gebied vergelijken het ook met een woestijn, waaronder Zebulon Pike, Stephen Long en Edwin James. Naarmate de tijd voorbijging, ontstond verwarring over de vergelijking aangezien woestijnen vol zand zijn en de Amerikaanse vlakten steppenachtig en grasrijk waren; de vraag was of het land leven kon ondersteunen en bewerkt kon worden.
Amerikaanse Indianen leefden honderden jaren goed in de Great Plains-regio's, maar Amerikaanse nederzetters, onbekend met zo'n omgeving, beschouwden het gebied als onbewoonbaar en reisden er doorheen met alleen interesse in het vestigen in Californië en Oregon. Echte vestiging door Amerikanen van de Oostkust vond pas plaats op de Great Plains totdat nieuwe landbouwpraktijken en economische ontwikkeling het gebied beheersbaarder maakten voor mensen die afhankelijk waren van landbouw, in plaats van jacht, voor hun onderhoud.
Volgens Walter Prescott Webb's 1931-studie van de Great Plains, wordt het gebied het beste gedefinieerd in termen van topografie en klimaat. Hij vindt de drie centrale kenmerken van de vlaktes in de westelijke Verenigde Staten: a) een relatief vlak oppervlak van grote omvang; b) barmloosheid; en c) onvoldoende neerslag voor landbouwproductie omdat het klimaat sub-humid is.
Webb beschouwde de Great Plains als een regio verenigd door bepaalde kenmerken die sterke invloed uitoefenden op elk leven binnen zijn grenzen. Hij causerde controverse door te claimen dat de 98e meridiaan de rand van de Great Plains markeerde, en dus elke institutie die hem kruiste "of gebroken en herbouwd werd of anderszins sterk gewijzigd." Webb trok een reeks academische disciplines in zijn analyse, en noemde de revolver, de windmolen en prikkeldraad als tekens van het nieuwe tijdperk dat nodig was om een droog en bomenloos gebied als de Great Plains te vestigen. Wetenschappers van de West-Amerikaanse geschiedenis respecteren Webb's werk, maar sommigen zijn het niet eens met zijn conclusies.
The Automobile Association (AA) is een UK-gebaseerde organisatie voor wegassistentie bij uitvallen. Opgericht in 1905 door een groep auto-enthousiastelingen in London met als doel mensen de verkeersregels te leren. Verkeersnieuws Naast wegassistentie biedt AA een online faciliteit voor advies over
De Great Plains is een enorme uitgestrektheid van voornamelijk plat land in het centrale deel van het continentale Verenigde Staten dat zich uitstrekt van de Mississippi River tot de Rocky Mountains. Binnen dit massive gebied zijn talrijke historische oriëntatiepunten die veel mensen elk jaar bezoek
Geschiedenis Miljoenen jaren geleden werd de plate zeebodem het landschap van de Grote Vlaktes (Great Plains) toen de zeeen verdwenen (Donald E. Trimble, The Geologic Story of the Great Plains). Duizenden jaren: wind, stromen, gletsers creëerden dikke sedimentaire gesteentelaag. Moderne Geografie On
