Farao Toetankhamen, vermoed de 12e heerser in de 18e Dynastie van het Egyptische Rijk, besteeg de troon tussen 1334 en 1325 v.Chr. De Jonge Koning genoemd, was Toetankhamen de zoon van Koning Akhenaten, de ketter-farao die de oude godsdiensten verbande en het land dwong de Zonngod te aanbidden. Toen zijn vader stierf, herstelde Toetankhamen de oude overtuigingen in het land. Tijdens zijn korte heerschappij had hij geen tijd om monumenten te bouwen behalve zijn graf.
Hoewel Toetankhamen geen legendarische koning was, in 1922 toen egyptoloog Howard Carter zijn ongeschonden graf ontdekte gevuld met een enorme schat aan artefacten en goud, bracht dit de langgestorven farao in de wereldwijde belangstelling. Zijn schat maakte hem misschien wel de bekendste van de vele farao's. Het graf ligt in de Vallei der Koningen en bestaat uit vier geneste schrijnen doorheen een bezoeker moet passeren voordat hij de Jonge Koning's sarcofaag bereikt.
De uiterste schrijn is ongeveer 2,7 meter (9 voet) hoog en meet ongeveer 5 bij 3,2 meter (16,5 bij 10,5 voet). Gemaakt van zware cederpanelen, was de schrijn verpleisterd, verguld en ingelegd. Hiëroglieven, symbolen en kunst versieren ze. Binnenin zijn de muren geëtst met passages uit het Egyptische Boek der Doden en het Boek van de Godinnelijke Koe, dat vertelt over de vernietiging van de mensheid. Gevleugelde zonnenschijven en 13 gieren sieren het binnenplafond.
De tweede schrijn is kleiner, met een afmeting van iets meer dan 3,6 bij 2,3 meter (12 bij 7,5 voet) en net meer dan 2,1 meter (7 voet) hoog. Deze schrijn repliceert enigszins de oude schrijn van Per-wer van Boven-Egypte. Binnen en buiten zijn de houten planken die ervan gemaakt zijn verpleisterd en gelagd met goudbladen. De deuren tonen zorgvuldig gearteerde beelden van Toetankhamen staand voor Osiris, god van de doden en de onderwereld, en Ra-Horachty of Ra, de zonnegod. Er zijn ook afbeeldingen van Osiris' zusters Isis en Nephthys die de dode koning betreuren. Opnieuw zijn er veel passages uit het Boek der Doden in de muren geëtst.
De derde schrijn lijkt veel op de tweede en is gebouwd in 10 secties, verpleisterd en overlegd met gouden bladen. De muren zijn ingeschreven met teksten uit het Boek der Doden, Egyptische begrafenisteksten alsook beelden van gevleugelde zonnenschijven en rijen vogels met uitgezette vleugels. De interieurmuren van de schrijn zijn bedekt met een processie van goden, terwijl de deuren Isis en Nephthys tonen die hun vleugels uitspreiden om Toetankhamen te beschermen.
De innerste schrijn wordt verondersteld een replica te zijn van het oude Paleis van het Noorden met een tongewelfde plafond, basrelieffiguren van Nephthys en Isis en veel goden. Het dak's interieurbeeldt verschillende goden af, met Isis en Nephthys die wacht staan bij de deuren. De interieurmuren dragen de tekst van een toverspreuk uit het Boek der Doden.
Toetankhamens rode granieten sarcofaag heeft een hellende deksel. Het deksel is geflawd en gescheurd en deed Carter speculeren dat het misschien een vervangende was haastig voorbereid ten tijde van de farao's onverwachte dood. Toch was de sarcofaag uit een enkel blok kwartsiet gehakt en versierd met afbeeldingen van Isis en Nephthys en godinnen Selkis en Neith in hoogreliëf gehakte. Ze staan op de vier hoeken van de sarcofaag met hun vleugels uitgebreid om de Jonge Koning te beschermen.
Stellenbosch is een pittoreske stad in Zuid-Afrika met een geschiedenis die terugstrekt tot de 17e eeuw. Het is vol unieke monumenten, sommige met duidelijk religieuze overtones, zoals de Moederkerk en de Theologische Seminari. Anderen, zoals Ou Hoofgebou en het Stellenbosch Dorpmuseum, bieden een f
Alexandrië was honderden jaren de hoofdstad van Egypte en was de locatie van talloze historische gebeurtenissen, van oorlogen en invasies tot de bouw van monumenten als de nu verwoeste lichtbak. De stad biedt veel aan de bezoeker, biedend de kans om honderden jaren terug in de tijd te stappen en een
Noord-Afrika — dat wil zeggen, de landen langs de noordelijke Middellandse Zee-kust van het Afrikaanse continent, bestaande uit Marokko, Algerije, Tunesië, Libië en Egypte — gastheert een aantal indrukwekkende monumenten zowel oud als modern. Meest beroemd zijn misschien de tempels en graven van Far
