Egyptens 1.001.450 km² landoppervlakte is voor meer dan 96% woestijn. De bewoonbare Nijllooier en Delta vormen slechts ~3,5% maar huisvesten 95%+ van de bevolking.
Vaste kalkplateau westelijk van de Nijl, strekkend tot de Libische grens. Kenmerken:
Bergachtig terrein tussen Nijl en Rode Zee:
Driehoekig landbrug naar Azië; ruwe bergen zuiden, kustvlakten noorden. Strategisch, mijnbouwkundig en toeristisch belang.
Alluviale vloeiweide (vallei: 10–20 km breed; delta: 240 km Middellandse Zee kust). Intensieve landbouw: katoen, rijst, tarwe, maïs, groenten. Extreme bevolkingsdichtheid (>1.500/km² in delta).
Klimaatverandering, opstroomdammen (GERD) en verstedelijking bedreigen deze kwetsbare productieve zone.
De Saharas omgeving wordt gedefinieerd door extremen: Temperatuur Gemiddeld dagelijks: 30–40°C (86–104°F) Recordhoogte: 57,8°C (136°F) in Aziziya, Libië (1922) Recordlaag: -18°C (0°F) in Bou Bernous, Algerije (1905) Vochtigheid Gemiddeld: 20–30%; recordlaag: 5% (Timbuktu, Mali) Neerslag Jaargem
Met nachttemperaturen die zelden onder de 24°C dalen, is Liberia, Costa Rica, misschien de volgende hotspot voor toeristen en lokalen om uit te gaan. Liberia ligt aan de Pan-Amerikaanse snelweg en heeft een eigen internationaal vliegveld; traditioneel een poort naar vulkanen, regenwouden en stranden
Oude Palestijnse landbouw was niet beperkt tot een enkele zone—het spande een diverse topografische mozaïek van Middellandse Zeekust tot Jordaan Riftvallei, met gewassen en technieken aangepast aan elk microklimaat. Kernlandbouwzones 1. Kustvlaktes (Filistia, Sharon, Akko) Gronden: Diepe alluviale,
