Welke soorten landbouw kent West- en Centraal-Afrika?

1. Zelfvoorzienende landbouw: Dit is de meest voorkomende vorm van landbouw in West- en Centraal-Afrika. Kleine boeren verbouwen gewassen voornamelijk voor eigen consumptie en lokale markten. Gewassen zoals cassave, yams, maïs, gierst en rijst worden op grote schaal verbouwd.

2. Verschuivende teelt: Bij zwerflandbouw, ook bekend als slash-and-burn-landbouw, wordt een stuk bos of land gekapt, de vegetatie verbrand en gewassen geplant in het vrijgemaakte gebied. Na een paar jaar raakt de bodem uitgeput en verhuizen boeren naar een nieuwe locatie, waardoor het vorige gebied kan regenereren.

3. Cash Crop Farming: In sommige regio's van West- en Centraal-Afrika worden marktgewassen verbouwd voor de export en genereren ze inkomen voor boeren. Belangrijke marktgewassen zijn cacao, koffie, rubber, katoen en palmolie.

4. Pastorale landbouw: Pastorale landbouw wordt beoefend in semi-aride en dorre gebieden waar het houden van vee de belangrijkste landbouwactiviteit is. Nomadische herders verplaatsen hun dieren op zoek naar water en weiland. Er worden gewoonlijk runderen, schapen, geiten en kamelen gehouden.

5. Agrobosbouw: Deze praktijk combineert het kweken van bomen en het verbouwen van gewassen. Boeren integreren bomen in hun landbouwsystemen om schaduw te bieden, de bodemvruchtbaarheid te verbeteren en extra inkomsten uit fruit en noten te genereren.

6. Geïrrigeerde landbouw: In gebieden met beperkte regenval of tijdens droge seizoenen wordt irrigatie gebruikt om water aan te vullen voor de gewasproductie. De rijstteelt in rivierdelta's en uiterwaarden profiteert vaak van irrigatie.

7. Markttuinieren: Rond stedelijke gebieden wordt tuinbouw beoefend om verse groenten, fruit en kruiden aan de lokale markten te leveren. Kleinschalige boeren bewerken het land intensief om een ​​verscheidenheid aan producten te produceren.

8. Stadslandbouw: In snelgroeiende steden heeft stadslandbouw zich ontwikkeld als een manier om binnen de stadsgrenzen voedsel te produceren. Stedelijke boeren verbouwen gewassen in kleine ruimtes zoals daken, braakliggende terreinen en gemeenschappelijke tuinen.

Deze landbouwsystemen overlappen elkaar vaak, en boeren kunnen zich bezighouden met meerdere soorten landbouw om de voedselzekerheid te garanderen en inkomen te genereren. De specifieke landbouwpraktijken variëren op basis van lokale omstandigheden en tradities, beïnvloed door factoren als regenpatronen, bodemkwaliteit, marktvraag en culturele voorkeuren.