Moordmethoden in de Rwandese Genocide (1994)

De genocide werd gekenmerkt door intieme, low-tech, massamoord – daders kenden slachtoffers vaak persoonlijk.

Primaire Methodes

1. Macheten (panga): Omnipresent, verdeeld door overheid. Gebruikt voor hakken, ont-hoofden, ledematafscheuring. Symbool van genocide.
2. Knoppen / Botobjecten: Genagelde knopen (inkoni), hamers, stenen, harkes. Verklopping.
3. Vuurwapens: Sturmgewehren (AK-47), granaten — gebruikt door leger, milicien, politie voor massamoorden (kerken, stadions, wegblokkades).
4. Granaten: Geworpen in overbevolkte gebouwen (kerken, scholen, ziekenhuizen).
5. Brandstichting: Gebouwen (kerken, huizen) afgesloten en in brand gestoken met bewoners erin.
6. Verdrinking: Slachtoffers gedwongen in rivieren (Nyabarongo, Akagera), meren; van bruggen gegooid.
7. Van Hoogtes Gooien: Putten, latrines, kliffen.
8. Seksueel Geweld: Systematische verkrachting (250.000–500.000 vrouwen/meisjes), seksuele slavernij, verminking (borsten, genitalen), HIV-overdracht als wapen.

Organisatie

Wegblokkades (identiteitscontroles), dodenlijsten, radiocoördinatie (RTLM), huis-tot-huis zoektochten. Snelheid: 800k+ in 100 dagen.