Wat gebruiken ze om de Taj Mahal te bouwen?

Wit marmer: Het belangrijkste materiaal dat bij de constructie van de Taj Mahal werd gebruikt, was wit marmer. Het was afkomstig uit de Makrana-steengroeven in Rajasthan, India, ongeveer 320 kilometer van Agra. Met ossenkarren en boten werden de marmerblokken naar de bouwplaats vervoerd.

Rode zandsteen: Voor de constructie van de toegangspoorten, de moskee en de kaak werd rode zandsteen gebruikt (reactie). De zandsteen was afkomstig uit de Fatehpur Sikri-steengroeven, ongeveer 40 kilometer van Agra.

Edelstenen en halfedelstenen: De Taj Mahal staat bekend om zijn ingewikkelde inlegwerk, met kostbare en halfedelstenen zoals jade, lapis lazuli, turkoois, carneool en parelmoer. Deze stenen werden zorgvuldig gesneden en in het witte marmer ingelegd om prachtige bloempatronen, geometrische ontwerpen en kalligrafie te creëren.

Metalen: Metalen zoals goud, zilver en brons werden gebruikt voor decoratieve elementen, waaronder de kruisbloem op de hoofdkoepel en de versiering van de binnenkamers.

Bakstenen: Bakstenen werden gebruikt bij de constructie van de funderingen, gewelven en bogen van de Taj Mahal. Verbrande stenen zorgden voor structurele stabiliteit en ondersteuning van de massieve marmeren structuur.

Limemortel: Kalkmortel, gemaakt van gebrande kalksteen en water, werd gebruikt als bindmateriaal om de bakstenen en marmerblokken bij elkaar te houden.

Zand: Bij de bereiding van de kalkmortel en pleister werd rivierzand gebruikt.

Hout: Tijdens het bouwproces werd hout gebruikt voor steigers, tijdelijke constructies en bouwapparatuur.

Arbeid en vakmanschap: De Taj Mahal werd gebouwd door een groot aantal bekwame ambachtslieden en arbeiders. Ambachtslieden uit verschillende regio's van India en Centraal-Azië hebben hun expertise op het gebied van architectuur, metselwerk, houtsnijwerk, inlegwerk, kalligrafie en andere gespecialiseerde vaardigheden bijgedragen om dit architecturale wonder te creëren.