Nomadische Stammen van de Sahara: Touareg, Berbers, Fulani, Sahraoui, Toubou

De harde weite van de Sahara is thuis voor verschillende distincte nomadische en half-nomadische volkeren, elk met unieke culturen aangepast aan woestijnleven:

• Touareg (Imuhagh): Berbersprekende pastoralisten in Algerije, Libië, Niger, Mali, Burkina Faso. Bekend als "Blauwe Mensen" om indigo-gekleurde sluiers (tagelmust); matrilineaire samenleving; expert kameelkaravaanleiders; zilversmeden.
• Berbers (Amazigh): Inheemse Noord-Afrikanen langs de noordelijke rand van de Sahara (Marokko, Algerije, Tunesië, Libië). Diverse subgroepen; rijke orale traditie, muziek (ahidus, ahwash), architectuur (ksour, kasbahs), en landbouw (oasisteelt).
• Fulani (Fulɓe): Half-nomadische pastoralisten door de Sahel (Senegal tot Soedan). Rundveehouders uit de eerste klasse; moslim; bekend om weven, lichaamskunst, en de pulaaku-code (geduld, zelfbeheersing).
• Sahraoui: Arabisch-Berber Hassaniyya-sprekende nomaden van Westelijke Sahara en vluchtelingenkampen in Algerije. Kameel en geitenhouders; bekend om poëzie, muziek (tidinit), en de Sahraoui-theeceremonie.
• Toubou (Tubu): Nilo-Sahaal sprekers in de Tibestigebergte (Tsjaad, Libië, Niger). Harden hoogte-pastoralisten (kameelen, geiten); clan-gebaseerd; eigen taal (Teda, Dazaga); rotskunsverf.

Allen staan onder druk van grenssluitingen, grondstofwinning, klimaatverandering en sedentariseringsbeleid.