De Centraal-Afrikaanse Republiek: Een voormalige Franse kolonie

Koloniale geschiedenis

De Centraal-Afrikaanse Republiek (CAR) was een kolonie van Frankrijk van de late 19e eeuw tot de onafhankelijkheid op 13 augustus 1960.

Belangrijke fasen

• 1880s–1890s: Franse verkenneurs (Brazza) tekenen verdragen met lokale hoofden; Berlijn Conferentie (1884–85) erkent Fransche sfeer.
• 1903: Oubangui-Chari territoir aangemaakt binnen Frans Congo.
• 1910: Geïncorporeerd in Frans Equatoriaal-Afrika (AEF) federatie (met Gabon, Midden-Congo, Tsjaad). Hoofdstad: Brazzaville.
• 1920s–30s: Concessiebedrijven (brutale rubber/ivoor winning), gedwongen arbeid (Congo-Océan spoorweg), katoendwang. Grote bevolkingsdaling.
• 1946: Wordt Frans Overzees Gebied; vertegenwoordiging in Frans Parlement (Barthélemy Boganda).
• 1958: Stemmen voor autonomie binnen Franse Gemeenschap (Territoriale Vergadering). Boganda wordt PM.
• 1960: Volledige onafhankelijkheid. David Dacko eerste president.

Na-koloniaal erfgoed

• Taal: Frans (officieel), Sango (nationale lingua franca).
• Valuta: CFA Franc (XAF) — gekoppeld aan Euro, gegarandeerd door Franse Schatkist.
• Militair: Franse interventies (Opération Barracuda 1979, Boali 1996, Sangaris 2013–16, EUFOR/RCA).
• Economie: Zwaar hulp-afhankelijk; Franse bedrijven dominant in hout, diamanten, telecom.

Koloniaal verleden van buren

Tsjaad, Congo, Gabon, Kameroen (gedeeltelijk) — ook Frans. Soedan (Angels-Egyptisch). DRC (Belgisch). Zuid-Soedan (Angels-Egyptisch → Soedan → onafhankelijk).