Pakistan is de thuisbasis van een aantal bedreigde soorten, waaronder de wolvliegende eekhoorn, markhoor, blauwe vinvis, Pakistan zandkat, de ibex wilde geit, en diverse soorten vogels, vinvissen en schildpadden. Zogdieren die ooit in overvloed voorkwamen, zijn nu de zeldzamste ter wereld, zoals de sneeuwleeuw, het Marco Polo-schaap en de Indus-dolfijn. Als reactie op de afname van Pakistan's wildlife-populatie, plannet de overheid het aantal nationale parken te verhogen. Voor veel bedreigde soorten van Pakistan zal dat echter te weinig, te laat zijn.
De Indus-dolfijn is endemisch in de benedenloop van de Indus-bekkenrivieren in Pakistan. Ze zijn 1,5 tot 2,4 meter lang. Hun leefgebied strekte ooit van de Indus-delta opstroom tot de Himalaya-voetbergen. De bouw van dammen en stuwen heeft de beweging en het leefgebied van de dolfijnen ernstig beperkt, net als de toenemende wateronttrekking voor landbouw en industrie. Het lot van de ooit rijkdommige Indus-dolfijn is emblematisch geworden voor de strijd van wildlife om te overleven in Pakistan.
Ongeveer 1.100 van deze dieren blijven in Pakistan. De overheid van Sindh vestigde in 1974 een dolfijnreservaat, maar dit heeft weinig gedaan om herpopulatie te stimuleren. De World Wildlife Fund (WWF) heeft enkele van hun middelen gewijd aan de bescherming van deze bedreigde soort. Volgens de WWF hangt de overleving van deze soort af van duurzame behoudsmaatregelen, maar met een groeiende bevolking die verhoogde druk uitoefent op waterbronnen, blijft de toekomst van de Indus-dolfijn zeer somber.
De korte ledematen van deze middelgrote katten maken hen uitstekende rotsklimmers en kliffenklimmers, en hun dikke bontlaag stelt hen in staat om op grote hoogtes te leven. Hun bont is zo mooi dat een bontjas van sneeuwleeuw ooit voor $50.000 in de VS verkocht kon worden.
Hun leefgebied is voornamelijk hoog, rotsachtig terrein, waaronder de Hindu Kush en Karakoram bergen in Pakistan. Deze noordelijke gebieden van Pakistan bieden meer dan 80% van het beschikbare leefgebied voor sneeuwleeuwen.
Sneeuwleeuwen zijn bedreigd door verminderd leefgebied, afgenomen prooipopulatie, wilders die de dieren gebruiken in traditionele Chinese geneeskunde en trofeejagers.
Er zijn diverse lopende behoudsprogramma's. Deze inspanningen zijn echter vaak in strijd met lokale dorpbewoners wier vee soms prooi wordt voor sneeuwleeuwen. Het Snow Leopard Enterprise Program van de Snow Leopard Trust moedigt behoud aan en ontmoedigt vergelding tegen sneeuwleeuwen voor veedodingen door de inkomsten van dorpelingen te verhogen via ambachtsproductie.
De Baluchistanbeer is een soort Aziatische beer. Hij wordt ook 'maanbeer' genoemd vanwege een halfmaanvormige vlek op zijn borst. Deze solitaire beren leven in bosleefgebieden en kunnen meer dan 136 kg wegen. De Baluchistanbeer komt alleen voor in de provincie Baluchistan in zuidwest-Pakistan en in zuidoost-Iran. Deze beren staan nu voor uitsterving door ontbossing en verlies van leefgebied, en de overlevenden worden bedreigd door jacht vanwege de vraag naar beeronderdelen door beoefenaars van traditionele Chinese geneeskunde.
De Filipijnen zijn veel kleine eilanden die een land vormen in de Stille Oceaan aan de kusten van oostelijk Azië. De eilanden zijn de thuisbasis van veel wildlife, hoewel er helaas een aantal dieren zijn die bedreigd zijn. Deze reducties in populaties zijn voornamelijk te wijten aan habitatdegradati
Elk dier met hoeven heet een hoefdier (ungulata), hoewel sommige soorten die evolueerden van hoefdier-voorouders de hoeven niet meer bezitten. Bekende hoefdieren zijn paarden, giraffen, koeien en herten. Volgens de Smithsonian Institution zijn er momenteel 257 moderne hoefdiersoorten. Afrikaanse Wi
De archipel Indonesië heeft een significante biodiversiteit, wat betekent dat veel verschillende soorten er bestaan. Volgens organisatie Pro Faunas artikel Feiten over Indonesische dieren, heeft Indonesië meer zoogdiersoorten dan elk ander land. Het behoud van de biodiversiteit in Indonesië is belan
