Mensen wonen wél in Tasmanië's regenwouden

Ja, Tasmanië's gematigde regenwouden zijn geen onbewoonde wildernis. Hoewel grote gebieden beschermd zijn in het Tasmanian Wilderness World Heritage Area, bestaan er verschillende kleine steden en gemeenschappen binnen of aan de randen van deze bossen.

Belangrijke nederzettingen

• Queenstown (~2.000 inwoners) — Grootste stad in de westelijke regenwoudzone; historisch koper mijningcentrum; toegangspoort tot West Coast Wilderness Railway en Franklin-Gordon Wild Rivers NP.
• Strahan (~700) — Kusthaven aan Macquarie Harbour; toerismehub voor Gordon River cruises en Sarah Island gevangenislocatie.
• Rosebery, Zeehan, Tullah — Kleinere mijnsteden in de mineralenrijke westelijke bergen.
• Maydena — Toegangspoort tot Southwest NP en Junee Cave; groeiende mountainbike-toerisme.

Wie woont er?

• Mijnwerkers & ondersteunend personeel (historisch koper, zink, lood; momenteel nog sommige operaties).
• Boswerkers (in staatsbossen buiten reserves; controversieel, dalend).
• Toerisme-operators & gidsen (rafting, wandelen, cruises, 4WD tours).
• Boeren (in opengekapte valleien, voornamelijk rundvee/melkvee).
• Kunstenaars, remote workers, lifestyle-migranten getrokken door isolatie en schoonheid.
• Inheemse Palawa-mensen — Continue verbondenheid met Country; betrokken bij culturele brandbeheer, landbeheer, toerisme.

Leven hier betekent aanpassen aan hoge neerslag (2.000–3.000 mm/jaar), isolatie, en beschermingsregels. Het is een unieke mix van ruwe industrie, diepe ecologie, en stille gemeenschap.