Wat gebruikten de Aboriginals om onderdak te bieden?

Aboriginals gebruikten een verscheidenheid aan materialen om schuilplaatsen te maken, afhankelijk van de regio waarin ze woonden en de beschikbare middelen. Enkele veel voorkomende materialen die worden gebruikt voor het bouwen van schuilplaatsen zijn:

Borst: Vellen schors van bomen, zoals eucalyptusbomen en acacia's, werden gebruikt om schorshutten te bouwen, ook wel gunyahs genoemd. Deze schuilplaatsen boden bescherming tegen de elementen en konden gemakkelijk worden gedemonteerd en verplaatst als de gemeenschap van locatie veranderde.

Dierenhuiden: Dierenhuiden werden ook gebruikt om tijdelijke onderkomens te creëren. Deze schuilplaatsen stonden bekend als wurlies en werden vaak gebruikt door Aboriginals met een nomadische of semi-nomadische levensstijl.

Gras en bladeren: Deze werden gebruikt om een ​​verscheidenheid aan schuilplaatsen te creëren, waaronder bijenkorfvormige hutten en meer tijdelijke windschermen.

Takken en logboeken: Deze werden gebruikt om een ​​verscheidenheid aan stevige constructies te bouwen, zoals lange huizen, aangebouwde schuilplaatsen en koepelhutten.

Stenen: In gebieden waar rotsen in overvloed aanwezig waren, bouwden de Aboriginals stenen constructies die bekend staan ​​als rotsschuilplaatsen. Deze schuilplaatsen bevonden zich vaak in de buurt van waterbronnen en werden gebruikt voor langdurige bewoning.

De bouwtechnieken en ontwerpen van Aboriginal-schuilplaatsen varieerden sterk in heel Australië, wat de diversiteit aan omgevingen en culturele praktijken onder Aboriginal-groepen weerspiegelde.