Informatie over Stierenvechten

Stierenvechten wordt vaak gezien als een romantisch evenement uit de romans van Ernest Hemingway, maar de traditie is niet alleen in boeken te vinden - het is nog steeds levendig in de corridas van Spanje en elders ter wereld. Hoewel vormen van stierenvechten in veel landen plaatsvinden, wordt klassiek stierenvechten gezien als een Spaanse traditie, onderdeel van de inheemse cultuur. Velen vinden stierenvechten echter wreed.

Geschiedenis

Stierenvechten bestaat al lang; de oude Etrusken deeden al aan een vorm van stierenvechten en de Romeinen genoten ook van het spectacle. Stierenvechten ontwikkelde zich echt op het Iberisch schiereiland (het gebied dat later Spanje en Portugal werd). De Moren verfijnden de sport, met mannen op speciaal getrainde paarden. Uiteindelijk werd het publiek meer geïnteresseerd in mannen die stieren te voet bestreden, en stierenvechten werd in 1726 in wezen wat het vandaag is, toen het zwaard en de muleta (een kleine mantel voor de matador) geïntroduceerd werden.

Deelnemers

Er zijn veel mensen nodig om een stierenvecht te organiseren. Er is de matador, de hoofdaantrekkeling die de stier met een zwaard bestrijdt. Veel matadors komen uit stierenvechtfamilies; matador zijn is duur, want hij moet kostuum en uitrusting kopen/huren, zijn team betalen, en betalen voor zijn kans de stier te vechten. Er zijn picadors, mannen te paard die de stier lanceren, en banderilleros, mannen die prikstokken in de stier steken te voet. En natuurlijk de stier. Stieren in de arena zijn speciaal geteelde vechtstieren van drie tot vier jaar oud.

Verloop

Een stierenvecht heeft drie duidelijke fasen. Voordat deze beginnen, wordt de stier in de arena gelaten en testen de matador en banderilleros de stier op wreedheid door een grote mantel te schwenken. Dan begint de eerste fase. De matador observeert de stier en een picador steekt een lans in de nek van de stier. Dit verzwakt de stier. In de tweede fase proberen de banderilleros de stier met hun prikstokken te raken, zo dicht mogelijk bij de oorspronkelijke wond van de picador - de stier verder verzwakkend. In de derde fase keert de matador terug, trekt de stier met zijn mantel en trekt hem zo dicht mogelijk. Als de matador slaagt, doodt hij de stier met een stoot door het hart. Soms, als de stier goed presteert, wordt zijn leven gespaard door de matador of het publiek.

Locaties

Stierenvechten wordt vooral geassocieerd met Spanje, hoewel het ook populair is in Portugal, delen van Zuid-Frankrijk en Latijns-Amerika (de grootste stierenvechtarena, of corrida, zit in Mexico-Stad en heeft 40.000 zitplaatsen). Stijlen variëren per locatie, met sommige gebieden die koeien in plaats van stieren gebruiken of zich richten op de acrobatiek van de vechter in plaats van de dood van de stier. Een Amerikaanse stijl ontwikkelde zich uit de rodeotraditie, met rodeoclowns die stieren ontwijken.

Protesten

Velen zien stierenvechten als een onnodig wreed en gevaarlijk sport. Deelnemers lopen constant gevaar gehoornd te worden door de boze stier - met name matadors, maar iedereen in de arena loopt risico, en zelfs toeschouwers kunnen gewond raken als een boze stier de tribune opgaat. De stier lijdt een langzame, bloedige dood, en het kan veel pogingen van de matador kosten voordat de stier ten einde is. Sommige Spaanse steden hebben stierenvechten verboden en Spaanse staatstelevisie uitzendt geen live stierenvechten meer, verwijzend naar een branchecode die uitzendingen verbiedt die kinderen kunnen schokken.