De Dode Zee, begrensd door Israël, Jordanië, en de Westelijke Jordaanoever, is geologisch een hypersalien meer - het heeft geen uitlaat, en zijn saliniteit (~34%) overstijgt zeewater ver. Toch heet het al millennia een "zee."
De naam blijft bestaan om historische, culturele, en linguïstische redenen. Miljoenen jaren geleden was het bekken verbonden met de Middellandse Zee. Als tektonische opheffing het afsloot, concentreerde verdamping zouten, maar de oude benaming bleef. Bijbelse teksten (bijv. "Zoutzee," "Zee van de Arabah") en klassieke geografie vestigden de term.
Regionaal functioneert het als een zee: het ondersteunt mijnwinning van mineralen, toerisme, en heeft strategische betekenis. De naam onderscheidt het ook van zoetwatermeren in de omgeving. Wetenschappelijk is het een endoreïsch meer; umgangsspraakelijk en historisch blijft het de Dode Zee.
Omdat de MBTAs eeuwenoude tunnels smalle profielen hebben, kunnen nieuwe wagens niet als geheel worden aangeleverd. In plaats daarvan worden ze als modulaire onderdelen (schillen, draaistellen, apparatuurkasten) via platbedwagen geleverd, door straatniveau portals of schachtopeningen gelicht, en ond
De Argo was het legendarische schip van Jason en de Argonauten, gebouwd voor de zoektocht naar het Gouden Vlies.
Wanneer een rivier in de oceaan stroomt, daalt de stroomsnelheid drastisch. Deze vertraging zorgt ervoor dat de zwaarste, grofste sedimenten—zoals grind en grof zand—het eerst uitzakken, vlak bij de kustlijn. Fijnere deeltjes zoals zilt en klei blijven langer in opschorting en worden verder naar de
