Snelstromende stroompjes bevatten meer opgeloste zuurstof dan trage rivieren.
Hoog-zuurstof stroompjes ondersteunen gevoelige soorten (forel, stenvliegen, libellen). Laag-zuurstof rivieren gunnen tolerante organismen (karper, meerval, wormen). Opgeloste zuurstof is een cruciale indicator van stroomgezondheid.
Wanneer een meer geen directe verbinding met de oceaan heeft, wordt zijn lot gevormd door een combinatie van klimaat, geologie en topografie. Geïsoleerde waterlichamen – vaak endoreïsche of terminale meren genoemd – volgen duidelijke hydrologische paden die bepalen of ze persisteren, krimpen of voll
Estuaria – waar rivieren de zee ontmoeten – zijn onder de meest productieve ecosystemen op aarde. Afbrekers zijn de motor van die productiviteit, organische stof afbrekend en nutriënten recyclerend in een uniek variabele omgeving. Belangrijke afbrekergroepen 1. Bacteriën – De chemische werkhengsten
Oceaangetijden zijn de periodieke stijging en daling van het zeeniveau veroorzaakt door zwaartekracht van de Maan en Zon gecombineerd met aardsrotatie. Er zijn twee primaire getijdefasen: De twee hoofdgetijden Hoogwater: Waterstand bereikt zijn maximale hoogte op een gegeven locatie. Laagwater: Wat
