Kansas City Preventive Patrol Experiment (jaren '70): Belangrijkste bevindingen

De baanbrekende Kansas City Preventive Patrol Experiment (1972–1973) testte of variërende politiepatrouillevels criminaliteit beïnvloedden. Onderzoekers verdeelden de stad in drie zones:

• Hoge patrouille: 2–3x normale patrouillefrequentie.
• Standaard patrouille: Normale reactieve patrouille.
• Lage patrouille: Geen preventieve patrouille; agenten reageerden alleen op oproepen.

Belangrijkste bevindingen

1. Geen significant verschil in criminaliteitscijfers (gerapporteerd of slachtofferregistratie) over de drie zones.
2. Geen verschil in burgers' angst voor criminaliteit of tevredenheid met politie.
3. Geen verschil in verkeersongevallen of reactietijden.
4. Agentenactiviteit (arrestaties, veldinterviews) steeg in hoge-patrouillezone maar vertaalde zich niet in criminaliteitsreductie.

Implicaties

De studie daagde de kernveronderstelling "meer patrouille = minder criminaliteit" uit. Het verschuifde politiestrategie naar gerichte patrouille, probleemgeoriënteerde politie, gemeenschapspolitie, en hotspot-targeting – data en gemeenschapsbetrokkenheid gebruiken in plaats van willekeurige omnipresentie.

Het blijft een van de meest geciteerde experimenten in criminologie en evidence-based politiewerk.