Reisgedragsanalyse is een verzameling methoden om in kaart te brengen hoe, waarom en waar mensen reizen. Overheidsinstanties, stedelijke planningorganisaties en private adviesbureaus voeren dit onderzoek uit om de efficiëntie van transport- en reismodellen te verbeteren. Subtiele miscalculaties in stedelijke planning kunnen een gebied economisch schaden of tot aanzienlijke financiële verspilling leiden.
In de jaren '40 analyseerden principes van reisgedragsanalyse werknemersverkeer in Engeland, ter voorbereiding op herstelprojecten na de Tweede Wereldoorlog. Toen werd het werk onderverdeeld in voorspelbare categorieën zoals reistijd en ritpatronen. In de jaren '70 ontwikkelden onderzoekers een model voor het voorspellen van verkeer en reizen.
In 1963 legde Colin Buchanan's "Traffic in Towns" de principes neer van de meest voorkomende analysevorm: verkeersvoorspelling. Klassieke verkeersvoorspelling gebruikt een vierstappenmodel. Eerst schatten analisten de frequentie van reizen naar of vanaf een specifieke bestemming, wat leidt tot een cijfer voor ritgeneratie. Tweede, verbinden analisten herkomsten van reizen met de bestemming en vice versa, wat resulteert in ritverdeling. Derde, beperken analisten de vervoersmodi, wat inzicht geeft in de keuzes die reizigers meestal maken. Vierde, proberen analisten de modus, bestemming en herkomst te koppelen aan een specifieke route.
Tijdbestedingsonderzoek analyseert hoe mensen hun dag verdelen in contractuele, toegewezen, noodzakelijke en vrije tijd. Contractuele tijd verwijst naar tijd besteed aan werk of andere contractuele afspraken. Toegewezen tijd betreft losser gedefinieerde verantwoordelijkheden zoals het opvoeden van een gezin of het onderhouden van een huis. Noodzakelijke tijd is de tijd voor verplichte activiteiten zoals eten en slapen. Vrije tijd is de overgebleven tijd, hoewel dat niet noodzakelijk betekent dat deze voor plezier wordt besteed.
Aanpassingen aan de klassieke analytische modellen, ontwikkeld tussen de jaren '40 en '70, nemen geslacht, ras, klasse en etnische trends mee in patronen. De New York Metropolitan Transportation Council heeft een "Best Practice Model" ontwikkeld dat probeert te voorspellen hoe demografische veranderingen het reizen in een gebied beïnvloeden. Andere overheids- en particuliere instanties hebben modellen die interviews, kosten, baten en peilingsdata anders wegen.
Begin jaren '70 markeerde de oprichting van de International Association for Travel Behaviour Research om de dialoog tussen onderzoekers te bevorderen. Elke drie jaar organiseert de vereniging een conferentie waar leden hun werk presenteren. De vereniging publiceert selecties uit elke conferentie, wat de zich ontwikkelende aandachtsgebieden van gedragsanalisten en de veranderende dynamiek van reisgedrag zelf weerspiegelt.
Samen reizen met je vriend is een kans om de wereld te ontdekken terwijl je de band versterkt en tijd samen doorbrengt. De gedeelde ervaring levert herinneringen en souvenirs op. Reizen kan stressvol zijn, maar laat angstige momenten niet tussen jullie komen en niet van de ervaring afhalen. Instruc
Reisplannen helpen al je belangrijke reisinformatie op één plek te houden voor gemakkelijke referentie. Gehouden in de voorste pagina van een map vol met al je brochures, tickets en bevestigingsbonnen, geeft een reisplan je een gemakkelijkere manier om informatie te vinden wanneer je op de weg bent
Impulsreizen is geen type dat veel reizigers aangaan. Meesten boeken hotels en tours, en houden zich aan de agenda. Een van de beste delen van reizen zijn de onverwachte ervaringen. Dit kan niet door vast te houden aan de routine. Impulsreistijd treedt op wanneer je uit de vakantiebox stapt en op ee
