Wanneer natuurlijke habitats verloren gaan of versnipperd raken, heeft dit een aantal negatieve gevolgen voor de inheemse soorten die daarin leven. Bijvoorbeeld:
* Verlies van soorten: Veel soorten hebben grote aaneengesloten leefgebieden nodig om te overleven. Wanneer hun leefgebieden gefragmenteerd zijn, kan het voor hen moeilijk worden om voedsel, onderdak en partners te vinden, en kunnen ze uiteindelijk uitsterven.
* Bevolking neemt af: Zelfs als een soort in een gefragmenteerd leefgebied kan overleven, kan de populatieomvang afnemen. Dit kan de soort kwetsbaarder maken voor uitsterven.
* Gedragsveranderingen: Soorten die in gefragmenteerde habitats leven, kunnen ander gedrag vertonen dan soorten die in intacte habitats leven. Het is bijvoorbeeld waarschijnlijker dat ze gestrest, agressief of angstig zijn.
* Ziekte: Fragmentatie kan ook leiden tot de verspreiding van ziekten, omdat parasieten en ziekteverwekkers hierdoor gemakkelijker van het ene gebied naar het andere kunnen reizen.
Naast de negatieve gevolgen die dit heeft voor de natuur, kunnen landgebruik en habitatverlies ook een aantal negatieve gevolgen hebben voor de menselijke samenleving, waaronder klimaatverandering, watervervuiling en bodemerosie.
Gezien de talrijke negatieve gevolgen van landgebruik en habitatverlies is het belangrijk stappen te ondernemen om deze gevolgen terug te dringen. Dit kan gedaan worden door:
* Natuurlijke habitats beschermen: Overheden kunnen natuurlijke habitats beschermen door nationale parken, natuurreservaten en andere beschermde gebieden te creëren.
* Het bevorderen van duurzaam landgebruik: Boeren, veeboeren en andere landeigenaren kunnen duurzame landbeheerpraktijken gebruiken om hun impact op het milieu te verminderen.
* Het publiek informeren: Het publiek kan helpen landgebruik en habitatverlies terug te dringen door producten te kiezen die zijn gemaakt van duurzame materialen en door organisaties te steunen die zich inzetten voor de bescherming van natuurlijke habitats.
Landgebruik en verlies van leefgebied zijn een ernstig milieuprobleem, maar het is wel een probleem dat kan worden opgelost. Door samen te werken kunnen we een duurzamere toekomst creëren voor onze planeet en haar bewoners.
De Grote Meren zijn om een aantal redenen een belangrijke recreatiebron: Diverse landschappen: Het gebied van de Grote Meren omvat een grote verscheidenheid aan landschappen, van zandstranden tot torenhoge kliffen en weelderige bossen. Deze diversiteit biedt een scala aan recreatieve mogelijkhed
Provinciale parken en nationale parken zijn beschermde gebieden die worden beheerd door verschillende overheidsniveaus. Dit zijn de belangrijkste verschillen tussen de twee: 1. bestuur :Provinciale parken worden beheerd door het provinciale bestuur van de betreffende provincie waarin ze zich bevind
Groot Berenmeer - Locatie:Noord-Canada, in de Northwest Territories. - Onderdeel van:Mackenzie-rivierbekken - Grootte:ongeveer 31.153 vierkante kilometer (12.028 vierkante mijl), waardoor het het grootste meer geheel in Canada is. - Diepte:maximale diepte van 446 meter (1.463 voet) - Vorm:onre